zrodzony z ciszy...

zrodzony z ciszy... schowany w cieniu imion i dat patrzę, jak kruszy się wokół świat jak gasną twarze i gaśnie czas jak wszystko płynie nie pyta nas na dnie milczenia ukrywam głos unikam szeptów zbędnych o włos i tylko nocą, gdy śpi już dzień wyrusza ze mną przez mrok i cień ***** zrodzony z ciszy i zapomnienia niosłem przez lata własne milczenia jak kamień ciężki jak zimny głaz którego nawet nie ruszył czas liczyłem gwiazdy nad pustym morzem szukałem znaczeń ukrytych w zorzy a hen daleko, gdzie pchnął mnie los słyszałem w sercu nieznany głos na mokrym piasku przy brzegu nocy zostawiam ślady własnej niemocy wędruję dalej przez mgły i cienie niosąc w kieszeniach własne zwątpienie szedłem po ścieżkach bez drogowskazów pełnych rozstajów pytań i głazów niosąc na barkach zwątpienia kurz i ślady burzy potęgę snów lecz kiedy niebo gasło nade mną i każda droga stawała ciemną twój blask jak ogień prowadził mnie przez morza nocy i nowy dzień teraz już stoję na brzegu świata gdzie wiatr wspomnienia po falach splata i wiem, że nawet gdy przyjdzie zmrok odnajdę ciebie wśród gwiezdnych dróg zrodzony z ciszy i z mglistych dróg niosłem na barkach samotny trud w kieszeniach miałem popiołu garść i kilka wspomnień co zatarł czas patrzyłem długo jak płonie zmrok jak noc przykrywa horyzont mgłą i tylko serce uparcie szło tam, gdzie nie dotarł nikt poza mną minęło tyle sekund i lat a ja wciąż idę przez własny świat pośród bezdroży i pustych dróg szukając miejsca, gdzie mieszka cud w kieszeni noszę okruchy dni garść starych wspomnień i słodkich chwil i tylko czasem przez mglisty zmrok widzę, jak gaśnie niemocy mrok a kiedy przyjdzie ostatni zmierzch i zgaśnie droga ucichnie śpiew usiądę cicho nad brzegiem fal i spojrzę jeszcze za linię dnia może tam właśnie w smudze cienia czeka odpowiedź na me zwątpienia a może tylko spokojny sen w którym odnajdę zgubiony sens

Napisz do autora « poprzedni ( 35 / 35) Jedlip dodany: 2026-06-02, 22:04:46 typ: wiara wyświetleń (27) głosuj (1)