ZAMGLONA SZYBA

ZAMGLONA SZYBA Poprzez tunel pociąg w sinej mgle nikt ciebie nie usłyszy tylko ty nikt życia nie nauczy nie pokaże jak piec trzeba ten nasz czerstwy chleb Na zamglonej szybie portret twój wyrasta a za tobą już niejedno życie zgaśnie i nie jeden ominięty ślepo most a na szybie śpią skulone cicho światła Nieuchronnie zmarszczył się mój czas a te miejsca takie same na tej ziemi na zamglonej szybie smutny ten los i wciąż słychać jak przekręca się klucz JNaszko

Napisz do autora « poprzedni ( 1447 / 1452) następny » JNaszko dodany: 2026-01-10, 17:02:11 typ: życie wyświetleń (102) głosuj (12)

Starzec	2026.01.10; 21:39:00
Świetny wiersz. Pozdrawiam:)+

Bary	2026.01.10; 20:05:36
Jednak 11

Bary	2026.01.10; 20:05:16
No cóż zero wpływu Pozdrawiam (10+)

andrew	2026.01.10; 20:03:35
Czas nie zawsze się uśmiecha. Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru

Halinka	2026.01.10; 19:56:23
Ciekawy +(9)

ennio74	2026.01.10; 19:38:18
Każdego to czeka. Kolejny wspaniały wiersz. +8

Urszula Ganc	2026.01.10; 18:19:29
Przemijanie... tak, to niełatwy temat. Ciekawie go przedstawiłeś. Z pozdrowieniem.

Amber N	2026.01.10; 18:00:26
Takie życie. Pozdrawiam wieczorowo + (6)

Anna z	2026.01.10; 17:59:35
Samotność i kruchość życia+5 Pozdrawiam serdecznie miłego wieczoru

Katarzyna K.	2026.01.10; 17:31:28
Pozdrawiam plus

lucja.haluch	2026.01.10; 17:26:04
Samotność za szybą mijającego życia. Świetny wiersz. Plus+ Pozdrawiam serde cznie. Udanego wieczoru...

BOżena K	2026.01.10; 17:14:18
przemijanie....+(2)

Super-Tango

2026.01.10; 17:09:52

To wiersz oszczędny w słowach, ale gęsty od znaczeń. Bardzo dobrze działa motyw podróży i zamglonej szyby jako granicy między tym, co przeżyte, a tym, co nieuchwytne i przemijające. Jest w nim wyraźne poczucie samotności i nieuchronności czasu, podkreślone obrazami tunelu, klucza i gasnących świateł. Wiersz ma spokojny, melancholijny rytm, który wzmacnia refleksyjny charakter całości i zostawia czytelnika z cichym, ale wyraźnym emocjonalnym echem.+) Pozdrawiam serdecznie