Z powrotem.

Z powrotem. Z powrotem. Zastukałem dziś w niebiosa . Zapukałem w wierzeje bram . Spowrotem chce złożyć swoje życie. Złożyć myśli w jedną myśl. Gdzie wędruję moja pewność. Pewność moja stabilizuje się. Gdzieś wędruję szukam natchnienia. A może powinienem poczekać aż natchnienie znajdzie mnie. Jedna moja myśl. Jedno spojrzenie w głąb siebie. Zrozumieć poczekać i czuć. I zaraz przepełni mnie świadomość. Gdzie wstąpiłem na chwilę. A zostałem na chwile dwie. Iskry dały sygnał że pora z powrotem iść. Chwila czucie myśl. Prowadzą gdzie mam iść. Nie występuje na kogoś ścieżki. Ja po swojej twardej drodze zamierzam do celu iść. A.A.C.

Napisz do autora « poprzedni ( 167 / 267) następny » A.A.C. dodany: 2025-11-04, 13:19:49 typ: życie wyświetleń (45) głosuj (1)

ennio74	2025.11.04; 16:47:37
I idź swoją ścieżką. Pozdrawiam

Urszula Ganc	2025.11.04; 15:31:34
No niestety, to my jesteśmy zależni od natchnienia msz, to ono do nas puka, a nie odwrotnie. A w głąb siebie warto zaglądać regularnie, żeby się nie zgubić :-)).