Trochę lśni rzeczywistość...

Trochę lśni rzeczywistość... Zygmunt Jan Prusiński TROCHĘ LŚNI RZECZYWISTOŚĆ... Zaglądam do ostatnich wierszy po dłuższej przerwie głód uspakajam krzyżują się rękoma panny wodne śpiewne kumkanie żab - lśni rzeczywistość w porze otwarcia nowej książki. Szedłem na spotkanie z motylami przy dworcu kolejowym w Łaskarzewie przywitałem się z makami - czerwień biła w słońcu to taki antykwariat cichej natury. Jakby na łanie pól ujrzał twą twarz nie śmiałem dotknąć - olśnienie w samotnej wędrówce dało mi siły stawiałem pewniej kroki po okolicy robiłem zdjęcia. A gdybym w makach zasnął z tobą ile bym napisał wierszy w snach - czy umiałbym rozkochać co umiem twoje czułe miejsca stworzone właśnie dla mnie - poety ze wzgórza z gitarą malowany? 26.6.2015 - Ustka Piątek 9:14 Wiersz z książki „Szudroczyć" autor ZJP https://m.salon24.pl/7141fac65ee0cac7957b4e86765c3c4c,1200,900,0,0.jpg Muza https://m.salon24.pl/98f392470f-6a3f3301da281efd22412,860,0,0,0.jpg

Napisz do autora « poprzedni ( 1687 / 2716) następny » zygpru1948 dodany: 2020-06-05, 01:35:47 typ: życie wyświetleń (285) głosuj (60)

zygpru1948	2020.06.05; 08:54:46
Czytelnik pisze: gorgiasz 05-06-2020 Ja cię Zygmunt znam obserwuję Cię od grudnia, robisz dobrą robotę, polski uczony i filozof Tadeusz Kotarbiński by powiedział Prakseologia - zajrzyj czasem do mnie też piszę ale rzadko.

zygpru1948	2020.06.05; 01:54:40
KOBIETA PACHNĄCA STEPEM - część piąta Dział: Kultura Temat: Literatura Zygmunt Jan Prusiński SAMOTNOŚĆ WŚRÓD KOBIET https://www.salon24.pl/u/korespondentwojenny/1048362,kobieta-pachnaca-stepem-czesc-v

zygpru1948

2020.06.05; 01:53:42

Zygmunt Jan Prusiński CHCĘ USŁYSZEĆ TWOJE MYŚLI Na to czekam w bezwzględnej czułości jestem po stronie żeby zyskać w miejscu wybranym ozdobienie względem czynnej potrzeby że coś mamy wspólnego do przekazania o każdej porze zatem ubierz sukienkę zwiewną zwołaj przyjemności nie tylko na łąkach ale i tam gdzie wiatrak możny stoi ale i młyn na uboczu kręci się statecznie jak starzec lubię te historyczne obiekty z których w większości korzystają malarze tak jak ja korzystam z ciebie malując myśli skryte w pąsowych różach. 3.06.2020 – Ustka Środa 18:31 Wiersz z książki "Anioł doliny" Muza https://s28.flog.pl/media/foto_300/13490146_zapomnijcie-o-nieudanych-dniachprzekreslcie-wszystkie-smutne-chwileczekajmy-mili-flo-na-lepszy-nowy-rok.jpg

zygpru1948

2020.06.05; 01:42:59

Emil Biela 08 styczeń 2012 Odsłony: 6905 Emil Biela - W czym tkwi siła poezji? Zbigniew Jankowski (ur. 1951 r. w Bydgoszczy) to poeta mądry. Zaiste rzadka to cecha wśród tych, którzy mienią się układaczami wierszy. Wzięła się ona z podporządkowania swej twórczości Bogu, miłości i.... morzu! W tej triadzie tkwi wielka siła poezji Zbigniewa Jankowskiego. O nowym tomie Zaraz przyjdzie Krzysztof Kuczkowski pisze: Pragnienia i idee obecne w poezji Zbigniewa Jankowskiego o kilka już dekad, w tomie „Zaraz przyjdzie" uzyskały nowy wymiar. Są wysubtelnione i podniesione na niespotykany we współczesnej poezji poziom doświadczenia duchowego, któremu dorównuje wysokiej próby obrazowanie poetyckie. We wspomnianej triadzie u Jankowskiego dominuje przede wszystkim miłość. Poeta jawnie mówi o swoim wielkim kochaniu, ukochaniu. Rozkochaniu. Czytamy o tym w pięknym wierszu Danse vital opatrzonym dedykacją: Tobie, Tereniu kochana, jedyna. Cóż może powiedzieć czytelnik? Tylko może zazdrościć. I życzyć adresatce, bardzo chorującej, aby choroba okazała się... tchórzem i precz uciekła, aby została jedynie niezwyciężona – jak zawsze – miłość! Wiersze Jankowskiego w tomie Zaraz przyjdzie to dowody miłości do Boga. Tego w pierwszym rzędzie, którego widzimy w ramionach Matki – Piety. Jego codzienne poznanie-doznanie zapewne było inspiracją do powstania takiego wyznania poety: Nie ma większego szczęściarza niż osiemdziesięcioletni człowiek, który idzie brzegiem morza do ulubionego kościoła, w którym widzi i słyszy (Sopot, niedziela) Z całym przekonaniem jeszcze raz powtórzę, że Zbigniew Jankowski to poeta mądry. Ta mądrość wykłada się w uczłowieczaniu nam Boga samego i jedynego. Boża wszechobecność nie przeczy Jego niewidzialności. Jankowski pokazuje nam Boga przetłumaczonego na człowieka (vide wiersz Pod krzyżem). Stąd pewnie bliski poecie jest Thomas Merton. Podobnie jak kiedyś Czesława Miłosza, urzeka go jego mądrość. Noblista też usiłował być poetą mądrym. Jankowski już nim jest na zawsze. A Merton, zdaniem poety z Sopotu, był już prawie boską przepaścią (vide wiersz pt. Mój brat, Merton). Pracuję nad osobistym tomem wierszy pod roboczym tytułem Jestem błękitem, dlatego spolegliwy jest dla mnie wiersz Burza zamieszkały w tomie Zaraz przyjdzie: Ukazał się skrawek błękitu. – Przełóż to na ciszę. Już nic nie ma. Same chmury. – Przełóż to na błękit. Zbigniew Jankowski: Zaraz przyjdzie, Biblioteka „Toposu", Towarzystwo Przyjaciół Sopotu, Sopot 2011, ss. 55