|
To właśnie ja
To właśnie ja |
Kto mówi, że siła to brak łez w spojrzeniu,
Nie zna tej bitwy w milczącym cierpieniu.
Gdy nocą się dusza na kawałki kruszy,
A krzyk odbijany umiera w jej duszy.
Makijaż jak zbroja — róż i tusz jak tarcza,
Choć serce w środku wciąż pęka, wciąż warcza.
Uśmiech jak światło, co wszystko przykrywa,
A rana pod skórą wciąż świeża, prawdziwa.
Ramiona jak mosty, co dźwigają trwogi,
Choć czasem na drodze są zbyt strome progi.
I znów wstaje rano, jak gdyby nic nie było,
Bo w tym właśnie bólu rodzi się jej siło.
Choć płacz ją odwiedza bez żadnego słowa,
To w lustrze codziennie od nowa się chowa.
Nie każdy to widzi, nie każdy zrozumie —
Bo silna kobieta cierpi po kryjomu.
I nikt się nie domyśli, nikt nie dostrzeże,
Jak w ciszy jej kruchość w siłę się ubierze.
Bo nie każda wojna ma huk i karabin —
Czasem to walka z tym, co siedzi za łzami.
I wiesz, co jest prawdą pod maską, pod snem?
To właśnie ja nią jestem. |
|
|
|
|
|
-->> Aby głosować lub komentować musisz się zalogować.
 wiewióra |
2025.06.22; 19:04:23 |
| Witam na Zaciszu .Debiut uważam za bardzo udany |
| Halinka |
2025.06.22; 17:54:32 |
| Dobry początek, powodzenia. |
| Aniye |
2025.06.22; 15:44:01 |
| smutne i prawdziwe słowa ++ |
|
|
(120)