Tektura

Tektura patrzę na wytarte, do bólu oszczędne niebo wygrawerowane czarne pnie, gałęzie i smukłe, wręcz wychudzone sylwetki drzew z cętkowanym ulistnieniem – na znak miałkiej atrakcji wynagrodzenia na teraz, byś się więcej nie żalił nie ma czego spijać – stwierdzam ordynarnie gdzieś już to kiedyś widziałem – dodaję jeszcze bezczelniej a gdy wierzyć ponownie przychodzi że smakować scen podobnych będzie sposobność z wiarą tą patetycznie człapać idzie w stronę faktu że nawet nie sposób żyć, a co dopiero umierać.

Napisz do autora « poprzedni ( 138 / 138) Czarny Kot dodany: 2026-04-08, 14:33:19 typ: życie wyświetleń (68) głosuj (4)

Na liniach czasu	2026.04.08; 17:31:12
Ale smutny Pezygnębiajacy

Anula	2026.04.08; 17:23:10
Wiersz brzmi jak spojrzenie z góry na świat, który już niczym nie potrafi zaskoczyć. Czuję w nim znużenie i pustkę przykrytą ironią.

Boreas	2026.04.08; 16:07:20
Bardzo interesują wiersz, ciekawe wnioski. Pozdrawiam z +

Anna z	2026.04.08; 15:02:12
czernia to miałkość atrakcji,gdy czlapie się w stronę faktu, żyć może i trudno,a umierać to spokój na zawsze+2

Anna z	2026.04.08; 15:00:12
Nie można u Ciebie komentować, znika