synowie gór

synowie gór poszli w góry bo tak im serce gorące kazało poszli w góry wiedząc że czasu jest strasznie mało wiatr o twarze deszczu krople zimne rozbijał słów przysięgi raz kolejny każdy dotrzymał noc gęstniała krople deszczu zmieniały się w lód coraz częściej na zmarzlinie ślizgał się but człowiek czekał uwięziony pomiędzy skałami szli z pomocą przed północą z domów wyrwani grań ostatnia nie wytrzymał człowiek lub sprzęt swoje żniwo raz kolejny zebrała śmierć słuchaj w górze pośród tych nagich skał nie wiatr duje to matek się niesie płacz piotr skała szkudlarek pamięci tych których droga do nieba wiodła przez górskie szlaki

Napisz do autora « poprzedni ( 93 / 329) następny » skala dodany: 2019-12-07, 19:55:43 typ: inne wyświetleń (564) głosuj (127)

Wojciech M	2019.12.07; 21:53:32
Nie wiem co napisać, sam po górach chodziłem, często jak głupiec bez zabezpieczenia, raczej bawiłem się speleologią, a tam jest równie niebezpiecznie Za wiersz duży plus +

adambielicz	2019.12.07; 21:27:36
-przyszły płacz nie powstrzyma dzisiejszego dnia wiersz bardzo dobry

roman	2019.12.07; 21:08:01
Ładny hołd oddałeś Ich pamięci+

Stan21	2019.12.07; 20:54:10
Dobrze opisany dramat. Pozdrawiam. +

lucja.haluch	2019.12.07; 20:49:25
Znakomity, dramatyczny wiersz o ofiarach gór...Ratownicy zawsze gotowi, chociaż bardzo niebezpiecznie...Plus+ Pozdrawiam serdecznie..,.

wigor	2019.12.07; 20:46:44
Tragiczny, w dobrym tempie podkreślającym grozę, napisany wiersz. Pozdrawiam serdecznie ;-) +

Ambrozja	2019.12.07; 20:29:15
Piękny wiersz. + Uwielbiam góry. Nasz Kukuczka- wielki człowiek, bardzo prosił Pana Boga, by nie spoczął gdzieś w dolinie. Pochowany* na Lhotse w lodowatej śpi szczelinie. Śpij spokojnie. Fragment mojego wiersza.

Katarzyna K.	2019.12.07; 20:27:29
+++)))

Witold	2019.12.07; 20:01:45
Ależ to zgrabnie opisałeś... Brawo! +