światłoczułe dzieci słońca

światłoczułe dzieci słońca Światłoczułe dzieci słońca gdy je wiatr czule kołysze żółte główki zapach mięty sypią czerń nasion po nowe życie obracają się do słońca zapatrzone w chmur odmęty września oddech mgły skulone ubierają je w sukienki słoneczniki takie piękne całe ich łany na skraju łąki gdy pędzlem czasu wiatr je maluje kropelki rosy jak kołysanki gdy już poranek słońca siłą wśród szeptów marzeń w ciszy je spija dotyka ciepłem ich ciałka drżące słoneczniki magiczne zaproszone do tańca wiatr je czule dotyka światłolubne bez końca pochłaniają już resztki pragnąc wciąż więcej słońca świt różowieje zmieniając barwy znają melodię i czasu prawdy z nasion wyrośnie mają nadzieję zupełnie nowe ich pokolenie

Napisz do autora « poprzedni ( 2027 / 2036) następny » Anna z dodany: 2026-09-02, 07:05:59 typ: przyroda wyświetleń (59) głosuj (7)

Kama	2026.09.02; 23:05:42
Cudo Aniu, jak zawsze u Ciebie +++ pozdrawiam

Miauu

2026.09.02; 16:48:48

Widzisz słoneczniki jako światłoczułe, niemal żywe istoty. Dzieci słońca, które czują wiatr, ciepło, rosę i przemijanie. Ożywiasz je poprzez personifikacje („wiatr czule dotyka”, „słońce je spija”) a także wykorzystujesz metafory, epitety, porównania i obrazy synestezyjne, łącząc światło, zapach, dotyk, ruch i dźwięk. Szczególnie podoba mi się motyw „sypania czerni nasion po nowe życie”. Pięknie łączysz jesienne przemijanie z nadzieją na następne pokolenie. Twój wiersz bardzo mi się podoba ! Jest delikatny, zmysłowy i pełen ciepła a słonecznikowy łan staje się w nim symbolem życia, miłości do światła i nieustannego odradzania się. + Serdecznie pozdrawiam Miauu

Lydia

2026.09.02; 13:13:14

Od razu nawinął mi się obraz "Słoneczniki" van Gogha. Wiersz ma w sobie tę samą symbolikę przemijania i taką samą kolorystykę. W Twoim wierszu słoneczniki są nie tylko roślinami – stają się niemal ludzkimi świadkami czasu, pulsującymi intensywną żółcią, która trwa aż do ostatniego tchnienia, by natychmiast ustąpić miejsca nowemu cyklowi życia. Na tej zasadzie funkcjonuje właściwie cały wszechświat. Serdeczności

Super-Tango	2026.09.02; 10:56:26
To liryczny, pełen obrazów wiersz o słonecznikach, pokazujący ich piękno, więź ze słońcem i naturą. Jest też metaforą życia, przemijania i odradzania się w kolejnym pokoleniu. Całość ma ciepły, poetycki i pełen nadziei nastrój.+) Pozdrawiam serdecznie

Amber N	2026.09.02; 10:04:45
Piękne słoneczniki. Pozdrawiam serdecznie, miłego dnia +3

Toyer	2026.09.02; 09:16:08
Ciekawy wiersz o słonecznikach - można je określi dziećmi słońca +

Jan.K	2026.09.02; 09:03:07
piękne - + - jutro już będę mógł głosować

andrew	2026.09.02; 07:47:21
Ślicznie Podziwiam na trasie rowerowej słoneczniki na polach. Oceany piękna. Podziwiam serdecznie Miłego dnia