Śpiulkolot

Śpiulkolot Umarłem. Nie odzywaj się do mnie! Śpiącego się nie budzi! Ile razy można to tłumaczyć dla ludzi? Śpię. Choćbyś krzyczał nie usłyszę! Martwi nie są gadatliwi! Ile razy w życiu bywamy nieżywi? Śpiulkolot. Odleciał bez czekania. Idź w kolejkę po bilety! Ile trzeba czekać? Długo, niestety…

Napisz do autora « poprzedni ( 14 / 15) następny » Incypit dodany: 2026-05-06, 07:54:53 typ: inne wyświetleń (61) głosuj (3)

Miauu	2026.05.06; 11:51:35
W Twoim wierszu śmierć staje się metaforą zmęczenia, potrzeby ciszy i ucieczki od ludzi. Mimo humorystycznych akcentów przebija przez niego nuta znużenia oraz refleksja nad chwilami, w których człowiek czuje się emocjonalnie „nieobecny”. Intrygujący. Podoba mi się. + Serdecznie pozdrawiam Miauu

Super-Tango

2026.05.06; 11:08:45

To humorystyczny i lekko absurdalny wiersz, który bawi się językiem potocznym i internetowym („śpiulkolot”, „umarłem” w znaczeniu przesady). Pod warstwą żartu pojawia się motyw snu jako całkowitego odcięcia od świata – nie tylko fizycznego odpoczynku, ale też symbolicznej „nieobecności” i potrzeby spokoju. Powtarzające się pytania i wykrzyknienia nadają wierszowi rytm emocjonalnej irytacji i zmęczenia. Całość można czytać jako lekką satyrę na codzienną potrzebę odpoczynku i brak zrozumienia dla niej przez otoczenie, ujętą w żartobliwe, mimiczne formy.+) Pozdrawiam serdecznie

gośka26	2026.05.06; 10:37:07
Ciekawy, z lekka niepokojący i bardzo hermetyczny :)