|
Rozterki i smutki świerszcza w długie, samotne, zimowe wieczory
Rozterki i smutki świerszcza w długie, samotne, zimowe wieczory |
W starej stodole, pod belką spróchniałą,
siedzi świerszcz z nutą zamarzniętą całą,
latem grywał często po trawach i rosie,
dziś mu nostalgia po strunach się nosi
mróz mu zagląda w skrzydła z zimna drżące,
noc się rozciąga jak pole milczące,
zegar ze ściany tyka tak z przekory,
licząc mu smutki i długie wieczory
w zimowe noce, samotne i białe,
nuty są ciężkie, a serce zmalałe,
lecz pod szronem ciszy, głęboko na dnie,
śpi pierwsza melodia, czekając dokładnie
świerszcz, chociaż smutny i drży mu dziś głos,
w milczeniu niesie swój najbliższy los,
gdy pęknie śnieg, zima straci władzę,
on znów zagra światu, czysto i odważnie |
|
|
|
|
|
-->> Aby głosować lub komentować musisz się zalogować.
 Janka80 |
2026.01.10; 19:31:38 |
| Świerszcz jest metaforą człowieka dawniej radosnego, lecz wycofanego w milczenie. Zegar mu liczy trudny czas pełen smutku, zimna i samotności. Niesie w milczeniu ten los, ale jest w końcu nadzieja, że odważnie pokaże swój wielki talent. Pięknie, wierszem zapisane metafory. Jestem pełna podziwu i serdecznie pozdrawiam :)+ |
| Melody7717 |
2026.01.10; 14:19:55 |
Piękna bajka
Pozdrawiam serdecznie + |
| dbd |
2026.01.10; 12:30:54 |
| +++ |
| kali698 |
2026.01.10; 12:05:28 |
| Urocza baja +++ |
|
|
(360)