Punkt rosy …

Punkt rosy … Ciało osiąga punkt rosy, chłonąc światło, rozpraszam bladość skóry rozświetleniem, gęstością mgły dotykam pełni pożądania, przenikamy przez siebie przeznaczeniem. W subtelnym rytmie ciszy puls tęsknoty, wyznacza nam granice nieistnienia, i jesteś nutą smutku, znakiem klucza, na pięciolinii pragnień niespełnienia. Wybrzmiewam barwą dźwięku ciepłych dłoni, powracam namiętnością ukojenia, by w twoich oczach znów zobaczyć siebie, nasycić zmysły chwilą zapomnienia.

Napisz do autora « poprzedni ( 93 / 117) następny » KOBIETA z WENUS. dodany: 2025-09-14, 12:02:34 typ: tęsknota wyświetleń (146) głosuj (12)

lucja.haluch	2025.09.14; 21:36:07
Zachwycasz! Plus+ Pozdrawiam serdecznie. Radosnych snów...

sisy89	2025.09.14; 17:18:57
Przepięknie!

ennio74	2025.09.14; 15:47:19
Kobieto z Wenus . Wow Twój wiersz jest jak delikatne spotkanie mgły i światła, w którym ciało i dusza stapiają się w muzycznym rytmie tęsknoty i pragnienia, ukazując, że namiętność jest jednocześnie smutkiem niespełnienia i pełnią odnalezienia siebie w oczach drugiego człowieka. Zabieram go... Pozdrawiam z plusem.

JNaszko	2025.09.14; 14:30:45
Ładnie o miłości +++++ Jurek pozdrawiam

Toyer	2025.09.14; 13:48:36
Chwila błyszcząca jak rosa - daje ukojenia - w zmysłach zapomnienia

Anna z	2025.09.14; 13:07:35
Jesteś niesamowita, uwielbiam Twoje pisanie+6 Miłej niedzieli życzę

Bary	2025.09.14; 12:38:58
Napisałaś do mnie w komentarzach że piszesz z emocji i chaosu jeśli tak jest to pisz dalej takie piękne wiersze Pozdrawiam +

BOżena K	2025.09.14; 12:29:46
Doskonały +(4)

Halinka	2025.09.14; 12:26:34
Ciekawy wiersz +