Powiedz ...

Powiedz ... patrzę przez okno domy idą gęsiego potłuczone teraźniejszością czasem zmieniają ubiory i uśmiechy stosownie do okoliczności rytmicznie co roku jadę po taniec beztroskich myśli na błonia dzieciństwa cieplejsze niż wyrafinowana przyszłość z brakiem oczekiwania na optymizm błądzę dotykając ciebie słowem szalone dreszcze rozpływają się w pocie ale święta trwają krótko później zasypiasz z dala od moich myśli coraz częściej zrywam kalendarze a ty analizujesz zupę grzybową wkładając na wagę słowa i marzenia mieszasz czas świadoma że umieram powiedz czy będzie tak zawsze a gdzie ten zapach jodełki i dzwoneczki śmiechu przy saniach naszego kuligu

Napisz do autora « poprzedni ( 6 / 212) następny » Jan Gawarecki dodany: 2009-11-06, 16:05:26 typ: życie wyświetleń (977) głosuj (258)

kaja-maja	2011.02.08; 19:38:32
pięknie...w:)+