Pokrętnie u schyłku życia

Pokrętnie u schyłku życia wchłaniam namiętnie ten marazm narodowy od kończyn dolnych aż po sam czubek głowy sprawnie go zamieniam w świadomości orgazm który wyzwala lawinę barwnych doznań raźno pokonam barykady pokory sprawnie rozdepczę mechanizm lęków spory z pieśnią na ustach raźno wyjdę przed szereg bez stosowania dawno zużytych gierek zrodzi się we mnie godny chwały weteran dumy żadnym sposobem nie sponiewieram znajdziesz mnie w tomach historycznych annałów w źródłach stworzonych dla uczciwych i prawych według statystyk pora mi już umierać chociaż jak wszystkim i nie mnie ją wybierać bo jeszcze trochę chciałabym pooddychać nurzać się błogo w szczęśliwości promykach Był już, ale wiele lat temu. Czas nieubłaganie wciąż pędzii rozczarowań nie szczędzi. Najlepszego wszystkim życzę.

Napisz do autora « poprzedni ( 468 / 469) następny » molica dodany: 2026-04-15, 13:50:10 typ: patriotyzm wyświetleń (93) głosuj (9)

Katarzyna K.	2026.04.20; 16:38:07
Pozdrawiam +

Bary	2026.04.16; 12:58:00
Bądź zaprzeczeniem tabel ZUS i dalej walcz z głupotą Pozdrawiam serdecznie (8+)

Noami	2026.04.15; 21:43:24
Nie wierzę w statystki.. Bożenko pozdrawiam ciepło I miłego wieczoru życzę; ) +7

sisy89	2026.04.15; 18:36:30
Czas pędzi jak szalony... Świetny wiersz. Pozdrawiam serdecznie :)

Boreas	2026.04.15; 17:29:34
Patriotyzm mierzy się czynami zarówno w POKOJU jak i w WOJNIE. Trudniej w czasie pokoju pokazać, że jest się patriotą. Pozdrawiam z +

ennio74	2026.04.15; 17:01:34
Statystyka to taka dziwna dziedzina. Bo razem z psem mam 6 nog. Ale wychodzi ,ze po trzy. Świetny wiersz. +3

Na liniach czasu	2026.04.15; 15:07:04
dusza jest nieśmiertelna :D

Super-Tango

2026.04.15; 15:01:53

Twój wiersz ma charakter refleksyjno-sarkastyczny, z silnym napięciem między ironią a egzystencjalną powagą. Autorka zestawia motywy „marazmu narodowego”, społecznych ograniczeń i mechanizmów lęku z potrzebą wyzwolenia, energii i przekroczenia własnych barier. Pojawia się tu dynamiczny kontrast między buntem a zmęczeniem istnieniem – z jednej strony chęć przełamania schematów i zapisania się w „historycznych annałach”, z drugiej świadomość przemijania i nieuchronności śmierci. Finał nadaje wierszowi bardziej osobisty, kruchy ton, łagodząc wcześniejszą retorykę siły i pewności siebie. Całość można odczytać jako gorzką, wielowarstwową refleksję nad kondycją jednostki wobec społeczeństwa i własnej skończoności.+) Pozdrawiam serdecznie

Anna z	2026.04.15; 14:08:21
Nieważne statystki,nie Tobie sądzić kiedy umierać,kiedy czas przyjdzie,to śmierć zabierze,ciesz się wiosną oddechem świeżym+1 Świetny napisany wiersz ! pozdrawiam serdecznie