Pogodny nastrój

Pogodny nastrój dodano: 06.08.25 - 13:43 Czytano: [390] Dział: Kworum poetów Zygmunt Jan Prusiński POGODNY NASTRÓJ Wczoraj powiedziała Margot że woli moje wiersze od Zbigniewa Herberta - akurat czytałem jej antologię "Po schodach wierszy" a w książce cała elita poetów więc pomyślałem (po co rodzą się następni poeci) - przecież to już armia - czy w innym kraju jest taka liczebność? Doceniam tych w dramatycznym aspekcie wyszykuję perły i metafory - nie lubię płytkich treści... Jeśli Anna Kamieńska pisze: "I jest czułość której wszystkiego za mało to ja jestem tą czułością" to Tadeusz Różewicz dodaje: "Jak dobrze jestem z tobą tak mi serce bije myślałem człowiek nie ma serca". I zatrzymałem się i mu nie odpowiedziałem a mogłem odrzucić jego tezę ale czy musiałem - przecież Różewiczowi chodziło o boskiego człowieka ten przymiotnik niczym sędzia wyklucza dobro bo współczesny człowiek nie zostawia p o m n i k ó w... 02.01.2023 - Bydgoszcz Poniedziałek 9:30

Napisz do autora « poprzedni ( 108 / 182) następny » Serenada1948 dodany: 2025-11-08, 00:30:56 typ: życie wyświetleń (162) głosuj (48)

Serenada1948

2025.11.08; 01:02:37

Zygmunt Jan Prusiński JEŚLI ZOBACZYSZ TRZY AKACJE Motto: "Zygmuntowi - snów nieprzyzwoicie grzecznych po których rodzą się wiersze" Ewa Prusińska - Kolasińska Ty wiesz że jestem wulkanem dla ciebie dlatego tyle wierszy wypływa ze mnie jak lawa. Jeśli zobaczysz trzy akacje bardzo blisko siebie to tam poszukaj ukryty skarb akurat pośrodku wydm które wolą więcej cienia. Narzuca mi się konik polny zielony jak twoje oczy ciekawski co ja robię o tej porze. Stara studnia po sąsiedzku zarośnięta pajęczynami - niebo często zagląda. Ale to nic naprawdę nic ja mam swoje ścieżki rozkręcam się punktualnie by nadać ton dźwięku. Słyszę twoje powracanie chcesz mnie zaskoczyć nowym wierszem napisanym. Tak długo czekam na erotyk w jałmużnie zaklęcia... Odpowiedz mi Królowo Wydm dlaczego pilnujesz moje sny?

Serenada1948

2025.11.08; 00:58:48

Zygmunt Jan Prusiński ODROBINĘ ZACHODU SŁOŃCA Amandzie Massar Piszesz Amando: "Nie kupujmy nieba na kredyt"... Nie o to chodzi, mój kot Czarek akurat łasi się po swojemu jak kot. Na parapecie stoi wazon pusty w nim są tajemnice, wystarczy zajrzeć. Moje męskie poczucie celebruje miejsca dotknięcia opuszkami palców pianisty. Gram balladę liryczną "Świat pod powieką", dawny przebój emigracji wiedeńskiej. Posłuchaj cichutko jak brzmi melodia. Jestem w tobie jak noc. Niech ta noc zostanie dłużej. 30.04.2010 - Ustka Wiersz z książki "Wzgórza Aniołów"

Serenada1948

2025.11.08; 00:47:08

Zygmunt Jan Prusiński W SAMEJ MELODII SAMOTNEGO DŹWIĘKU Motto: "jestem ostatnią myślą jednego, kiedy zasypia, i pierwszą drugiego, kiedy się budzi, jednego mam 'dobranoc', drugiego 'dzień dobry', tylko Ty o mnie myślisz"... Amanda Massar Tak, roznoszę myśli jak listonosz na prowincji. Wydłubuję z orzecha włoskiego miąższ twoich ust. Jesteś lekka jak tancerka na próbie, roznosisz moje artystyczne momenty. Skupiam się na twojej dłoni, palisz papierosa na balkonie, ptaki nie mówią skąd wracają. W brzmieniu nut które pędzą, każdy chce coś dla siebie. Ja widok twój z okna, jeszcze zamazany by oczy i usta widzieć. Nie skraplaj się jak rosa w swej samotności; zadzwoń do mnie nic nie mówiąc, ja cię rozumiem Amando. 30.04.2010 - Ustka Wiersz z książki "Wzgórza Aniołów"

Serenada1948

2025.11.08; 00:43:23

Zygmunt Jan Prusiński 13 CZERWCA 2018 ROKU Trzy lata temu był to początek – nieznanych jeszcze przed nami przeżyć – starałem się sobą zainteresować w sklepiku u mamy - muskałem cię w szyję łagodnie pocałunkami byłem wówczas samotnym mężczyzną nikomu nie winien to co czyniłem - a ty Panno M. przyjęłaś mnie niczym nagrodę. Dziś masz satysfakcję kolorowych rozdziałów w książkach napisanych – doceniasz mnie stałaś się kobietą jasną biorąc udział w sferze odbioru i dawania co z należytym szacunkiem jestem ci winien przekazać wszystkie nagie metafory i rankiem i wieczorami – ucząc jakby od spodu ku górnolotnym odblaskom. Żyjemy w otwartej przestrzeni – nie zasłaniam tobie drzew ni ptaków na niebie - jedynie kwiaty kradnę z ogrodów – Bóg widzi i wiem że nie karze przecie to także jest poezja jak śniadanie czy kolacja z tobą. Do północy mam czas coś wymyślić na pewno kilka strof miłosnych zaśpiewam. 13.6.2018 – Ustka Środa 08:13 Wiersz z książki „W ramionach księżyca”

Serenada1948

2025.11.08; 00:38:55

Zygmunt Jan Prusiński NIC O NIEJ NIE WIEM... Wiem że jest kobietą. Ukrywa się przed moimi drzewami, sąsiadka z dziewiczą kulturą. Nieraz przygotowałem kilka słów, ona pierwsza zaskakiwała doborem, jakby się przed lustrem ich uczyła. Widziałem w Marcie uczennicę. Pojmującą na strony kochankę - tylko skrzydła porosły za ciężkie. Raz przechodząc zajrzałem w okno, firanki fruwały jak sztandary... Stała naga niczym posąg - dojrzała. 30.04.2010 - Ustka Wiersz z książki "Wzgórza Aniołów"