Pani Wiatru

Pani Wiatru Pani Wiatru nie ma mieszkania, Jej królestwem jest cała ziemia. Posiadłość ma wielką jak kosmos I to się przez wieki nie zmienia. Gdziekolwiek się nie pojawi, W każdym miejscu będzie u siebie. Nie ważnie czy hula po ziemi, Czy pędzi obłoki po niebie. Nie dba o swoje ubrania, Nic nie znaczy dla niej odzienie. Rozdziera sukni falbany, Szalejąc po świecie codziennie, Włosy ma w strasznym nieładzie, Suche liście w nie zaplątane. Każdy to wie, że włosy tej Pani Nigdy nie były czesane. Ma różne twarze, oblicza, Zależne od jej humoru, Wybiera je często losowo Lub kiedy przyjdzie pora. Raz jest zefirkiem delikatnym, Muskanie wiatru - pieszczota. Nad morzem, na piaszczystej plaży Przymila się jak faworyta. Czasem groźną postać przybiera. Niszczy co spotka na drodze, Huraganem się wtedy mieni I wiruje na jednej nodze. Raz jest to tajfun, raz orkan, Cyklon nic nie oszczędza. Wyrywa drzewa, domy burzy, Zostawia zniszczenie i nędzę. Czasem ma oblicze spokojne, Wieje nad lądem i nad rzeką. Choć silne, szkód nie czyni, Jednak do pochwał daleko. U schyłku dnia, przed wieczorem, Cichnie by odpoczywać. Ludziom daje czas na oddech, A ptaki zaczynają śpiewać. Ale ta cisza jest pozorna, Pani znów da o sobie znać. Siły już zbiera na dzień drugi I z pasją zacznie od nowa wiać.

Napisz do autora « poprzedni ( 606 / 611) następny » Amber N dodany: 2026-08-05, 09:43:06 typ: przyroda wyświetleń (56) głosuj (8)

Anadiomene	2026.08.06; 09:56:08
Wiersz!

Toyer	2026.08.06; 09:12:47
Pani wiatru - w zależności od humoru - radosna z delikatnością zefiru - gniewna z siłą huraganu +

Miauu

2026.08.05; 18:52:53

Zachwyt nad potęgą i nieprzewidywalnością natury. Szacunek, lekki podziw i odrobina lęku wobec żywiołu, który potrafi być jednocześnie czuły, spokojny i niszczycielski. Stosujesz rozbudowaną personifikację wiatru jako „Pani Wiatru”, obdarzoną ludzkim wyglądem, emocjami i zachowaniami. Obrazowość utworu wzmacniają liczne metafory, epitety („zefirek delikatny”, „groźna postać”), wyliczenia oraz kontrasty zestawiające łagodność z niszczycielską siłą. Dzięki rytmicznym powtórzeniom, onirycznej narracji i plastycznym opisom odczułem tę nieustanną zmienność wiatru, symbolu wolności i nieokiełznanej natury. ,,Pani znów da o sobie znać " ... + Serdecznie pozdrawiam Miauu

Anula	2026.08.05; 18:41:05
Lekki, malowniczy i pełen uroku wiersz… +5 Pozdrawiam serdecznie :)

Super-Tango

2026.08.05; 11:28:34

To poetycka personifikacja wiatru, ukazanego jako wolna, nieprzewidywalna i potężna władczyni natury. Wiersz w obrazowy sposób przedstawia różne oblicza wiatru – od łagodnego zefiru po niszczycielskie huragany – podkreślając jego nieokiełznaną siłę oraz odwieczną obecność w świecie. Wiersz łączy baśniową wyobraźnię z obserwacją zjawisk przyrody, tworząc lekką, melodyjną opowieść o żywiole, który nieustannie zmienia swoje oblicze.+) Pozdrawiam serdecznie

JNaszko	2026.08.05; 11:22:30
Ładnie +++++ Jurek pozdrawiam

Anna z	2026.08.05; 10:55:52
Piękny wiersz+2 Pani wiatru czasem krzyczy, czasem szepcze skrzydłem rozwianym, śliczna na niej sukienka i ona rozczochrana -+2 Pozdrawiam serdecznie

Katarzyna K.	2026.08.05; 10:09:53
+ Serdecznie pozdrawiam