Oparcie

Oparcie Gdy położę głowę na twoim ramieniu, znajdę oparcie w twoim istnieniu. Może w oczach zobaczę jeszcze uczuć blaski, bez zakładania jakiejś podejrzanej maski. Delikatnie dotkniesz moją twarz, przyznaj ,że dobre chwile ze mną masz. I w pocałunku usta zamkniesz mi na wieki, a ja w ekstazie przymknę powieki. Pogładz po twarzy ,niech zniknie lęk, westchnienie to najpiękniejszy dźwięk. wymyśl pocałunek długi , bez pośpiechu, niech będzie słodki i pełen cichego grzechu.

Napisz do autora « poprzedni ( 108 / 128) następny » Agnieszka dodany: 2025-06-29, 23:14:46 typ: miłość wyświetleń (70) głosuj (4)

Halinka	2025.06.29; 23:43:06
Kanwa wiersza dobra. +

Super-Tango

2025.06.29; 23:42:35

Ten wiersz emanuje czułością, tęsknotą i intymnością – to poetycki obraz bliskości, oparcia i emocjonalnego schronienia w drugiej osobie. Wersy są płynne, rymy naturalne, a uczucia przekazane z subtelną zmysłowością. Szczególnie urzeka delikatność dotyku, westchnienie jako „najpiękniejszy dźwięk” i obraz pocałunku pełnego „cichego grzechu” – to wszystko tworzy atmosferę romantycznej bliskości, która nie jest przesadna, lecz szczera i wzruszająca. Bardzo nastrojowy i emocjonalny utwór.+) Pozdrawiam serdecznie

Boreas	2025.06.29; 23:36:47
Ależ to cudowny opis tylko gdy jest miłość to w niczym nie ma grzechu. Pozdrawiam z +