Ołowiana zima

Ołowiana zima Z ołowianych chmur Pada śnieg Śnieg ołowiany Z karabinowych luf Pada grad Kul ołowianych Strzela brat do brata Ołów serce grzeje Skąd przyszła Ta zima? Która krwią się leje Co zabarwia śnieg Życiodajnym płynem Umarła nadzieja I wolność nie żyje Płacze z żalu matka Tuląc ciało syna Czy kiedyś odejdzie Ołowiana zima? Wiersz dedykuję, wiadomej rocznicy.

Napisz do autora « poprzedni ( 361 / 648) następny » tomekwasilewski dodany: 2018-12-13, 08:56:15 typ: świat wyświetleń (230) głosuj (11)

jaca	2018.12.13; 22:20:54
Bardzo mocny i piękny przekaz ! Zapytanie kończące utwór, prawdą przeraża. Dziękuję za Twoje słowa. Pozdrawiam serdecznie. +

bordoblues	2018.12.13; 20:38:33
ołowiane chmury, ołowiana zima - ciekawą metaforę znalazłeś. pozdrawiam :)

roman	2018.12.13; 17:55:59
Dobrze, że przypomniałeś +

TESSA	2018.12.13; 12:37:36
Tomku. kłaniam się .

Stan21	2018.12.13; 12:28:57
Dobry wiersz. Trzeba pamiętać. Oby nie musiało już tak być. Pozdrawiam. +

niteczka	2018.12.13; 10:39:37
wzruszyłeś piękny wiersz pozdrawiam serdecznie:)

kosta.woj	2018.12.13; 10:27:57
Ad wocem politycy mieszają narody dostają A że brat do brata strzela tą specyfikę zawdzięczamy zaborcom którzy nas do tego zmuszali nawet w1971czy 1981 to ciągle zaborcy a dziś na pasku Niemiec i Rosji chetnie by naród na ulicach widzieli

kosta.woj	2018.12.13; 10:21:33
Czy odejdzie ołowiana zima wypada spytać Trampa,Putina i jeszcze paru co to ofiarę owej udając udatnie zdobyła przylność głowę niemiec

fenixferrum	2018.12.13; 10:05:36
Piękny wiersz! Pozdrawiam i dziękuję. p.s. Miałem wtedy pierwsza zmianę , blondynki na nas czekały i tanki z żubrem

wiewióra	2018.12.13; 09:35:23
To o stanie wojennym .Należy pamiętać