Może gdybym

Może gdybym Może gdybym ja kiedyś zawrócił i tak nie gnał jak wariat bez celu. Może gdybym i upadł przed metą, uderzając o kamienie głową. Los by mnie w twe ramiona nie rzucił, tak jak kiedyś rzucał już wielu. Ty byś była tą wolną kobietą, a ja mógłbym innej dawać słowo. Ktoś nam dziwnie to życie poplątał. Niby razem, a w dwie różne strony. Wspólny tapczan już teraz za twardy. Wspólna kołdra już dla nas za mała. Pochowaliśmy się w swoich kątach. Pokój męża tu, tu pokój żony. Czasem jeszcze jakaś struna zagra, co nam kiedyś dusze rozpalała. Lecz choć zewsząd niby chłodem wieje i na pozór niczego już nie ma. Choć myślimy, że to nasze szczęście to, niestety tylko nam się śniło. Coś dziwnego w życiu nam się dzieje. Wraca taki jeden zgrany temat. Zdaje nam się, i to coraz częściej, że w tym wszystkim żyje jeszcze miłość.

Napisz do autora « poprzedni ( 191 / 206) następny » henhotlew dodany: 2016-05-20, 07:29:42 typ: życie wyświetleń (510) głosuj (237)

TESSA	2016.05.20; 11:19:36
bo miłość ma tyle twarzy, ile uczuć w nas. prawdziwa nigdy nie przemija...