Ludolfina

Ludolfina Dzisiaj – czternastego marca – świat przypomina sobie okrągłość tajemnicy. Ktoś zapisał ją skromnie: 3,14… a dalej ciągnie się nieskończoność jak droga bez ostatniej stacji. Nazwano ją kiedyś ludolfiną – jakby była kobietą o długim, niepoliczalnym imieniu. Matematycy próbują liczyć jej oddechy cyfra po cyfrze nocami długimi jak biblioteki. Lecz ona tylko się uśmiecha i ucieka dalej po spiralnych schodach liczb. Bo są rzeczy które istnieją właśnie dlatego że nie mają końca. I może dlatego świat wciąż się obraca – w kole. A w jego środku cicho pulsuje π. J.G.

Napisz do autora « poprzedni ( 675 / 681) następny » Katarzyna K. dodany: 2026-04-08, 06:28:50 typ: inne wyświetleń (65) głosuj (6)

Na liniach czasu	2026.04.08; 22:56:18
Ładny wiersz O liczbie pi " sa rzeczy które Istnieją własnie Dlatego że nie mają Końca'

MILAF.	2026.04.08; 18:07:51
Intrygujący wiersz Pozdrawiam uprzejmie

Bary	2026.04.08; 15:29:02
No i proszę muszę Ci serdecznie podziękować bo nie znałem nazwy Ludolfina a liczba Pi faktycznie nie ma końca i jest zagadką podobną do życia Pozdrawiam serdecznie (5+)

Anna z	2026.04.08; 13:00:55
Świetnie! Pozdrawiam serdecznie+4

Super-Tango

2026.04.08; 11:19:34

To refleksyjny, poetycki wiersz o nieskończoności i tajemnicy liczby π, ukazanej w niemal ludzkiej, metaforycznej formie. Autorka łączy świat matematyki z filozoficzną zadumą, nadając abstrakcyjnemu pojęciu emocjonalny i symboliczny wymiar. Całość jest lekka, obrazowa i pełna subtelnego zachwytu nad tym, co nieuchwytne – sugeruje, że właśnie brak końca nadaje sens istnieniu.+) Pozdrawiam serdecznie

Noami	2026.04.08; 11:18:02
Ciekawy wiersz.. +

ennio74	2026.04.08; 10:01:47
Bardzo ciekawy wiersz. +1