"Kwiaty dla Pani"

"Kwiaty dla Pani" Dżentelmen on był z natury Całkiem słusznej też postury Z osiedla też była ona Skromna a rozpromieniona. Tam kawiarnia mała stała Wszystkich tam integrowała. W niej się wiele zawsze działo Tam też to się rozegrało. Oboje samotni byli po sąsiedzku sobie żyli. On ją często tam spotykał Wtedy kwiatami przywitał. Ona kawę właśnie piła w zamyśleniu w dzień ten była Wnet podszedł ten już wspomniany Sąsiadką oczarowany: Pani, jak ogród kwiatowy Wręczył jej bukiet gotowy "Te kwiaty dla Pani niosę Mają wciąż poranną rosę. Pozwoli, że obdaruje, Niech mi Pani nie dziękuję." Ona wręcz zaniemówiła Do stolika zaprosiła, w oczy sobie też patrzyli kwadrans i nic nie mówili. Nagle ona: -Ja dziękuje. Nie wiem też, czy zasługuje. Miłe to z sąsiada strony. A sąsiad rozanielony. Kawę dość szybko wypili na spacer i wyruszyli. On pod rękę chwycić raczył Ten gest dla niej wiele znaczył. Kawiarnia, że bardzo blisko, Sąsiedzi wiedzieli wszystko Cicho im kibicowali lecz pytań nie zadawali.

Napisz do autora « poprzedni ( 441 / 498) następny » Wsumie_nikt dodany: 2022-10-10, 09:46:41 typ: inne wyświetleń (183) głosuj (8)

110101011	2022.10.10; 18:01:56
Pięknie, bardzo podoba mi sie wiersz. Tak mogło sie tez stać.

lucja.haluch	2022.10.10; 15:22:29
I tak to się zaczyna... Plus+ Pozdrawiam serdecznie...

JNaszko	2022.10.10; 14:38:18
Piękny romans Jurek++++++

wiewióra	2022.10.10; 13:42:21
Fajna historia

Nikola	2022.10.10; 11:09:05
Jak w najpiękniejszej bajce ale tak w życiu bywa, ładnie napisane... Miłego dnia:)+

andrew	2022.10.10; 10:07:58
Piękna scena, ile wcześniej myśli kosztuje, pewnie wiemy. Pozdrawiam, + Miłego dnia