Janzygmunt - komentarze autora

Komentowany wiersz: Moknę ze szczęścia	2026.09.25; 13:58:53
Autor wiersza: Janzygmunt
Przegląd od AI Zygmunt Jan Prusiński, poeta pochodzący ze Słupska, a związany z Ustką, publikował swoje wiersze, prozę i artykuły na łamach regionalnego pismo społeczno-kulturalnego Kaszub „Naji Goche”. Wybrane publikacje na łamach „Naji Goche” Artykuły i eseje: Dwie poetki z Ustki – „Naji Goche” 2009, nr 2, s. 125 (tekst m.in. o twórczości Aldony Żak i Teresy Opackiej). Publikacje i teksty publicystyczno-literackie z lat 2005–2010 (w tym m.in. na Bałtycka Biblioteka Cyfrowa). Wiersze i proza: Dzień Ojca i lizak na patyku – „Naji Goche” 2008, nr 3, s. 65. Wiersze publikowane w numerach z 2003 roku (np. nr 4, nr 5, nr 6, w tym utwór Żółte kwiaty). Utwory poetyckie i refleksje na temat literatury ukazywane w numerach jubileuszowych oraz rocznikach z 2010 roku. Wzmianki o jego twórczości i obecności na łamach tego magazynu odnotowuje Polska Bibliografia Literacka (PBL) oraz archiwalne numery udostępniane przez regionalne.

Komentowany wiersz: Kasztanowe włosy Ewy	2026.09.13; 09:32:48
Autor wiersza: Janzygmunt
Przegląd od AI Ewa Prusińska-Kolasińska to poetka i autorka wierszy, której twórczość i spuściznę literacką opisuje na swoich blogach i stronach literackich jej recenzent oraz bliski znajomy, Zygmunt Jan Prusiński. Twórczość i publikacje Początki pisania: Wiersze Ewy zaczęły powstawać w latach 2010. W sierpniu 2014 roku jej utwory zostały przyjęte do druku w redakcji czasopisma „Nieznany Świat”. Charakterystyka wierszy: Jej poezja odzwierciedla głęboką wrażliwość, codzienne refleksje oraz motywy miłosne. Wśród jej znanych utworów oraz tomików przewijają się m.in. wiersze takie jak „W głąb ognia” czy dedykowane jej cykle poetyckie (np. „Nocy snów”). Odbiór: Twórczość poetki jest regularnie recenzowana i omawiana w niszowych serwisach literackich, takich jak Poetyckie Zacisze oraz Salon24. (Uwaga: W niektórych źródłach nazwisko Ewa Kolasińska pojawia się również w kontekście znanej krakowskiej aktorki teatralnej i filmowej, Ewy Kolasińskiej-Szramel, jednak w kontekście ściśle poetyckim utwory i spuścizna Ewy Prusińskiej-Kolasińskiej związane są z twórczością opisywaną na portalach literackich). salon24.pl Recenzja pisana w raju - Recenzja III - Salon24 21 mar 2026 — Staję się już chyba zawodowym krytykiem wierszy Ewy Prusińskiej - Kolasińskiej. I chyba moje życie będzie poświęconej jej spuściźnie... www.dziennikparyski.com W hołdzie Edith Piaf - Widok z paryskiego okna 12 lis 2013 — Każda zwrotka miała swój długi czas powstawania. Poetka Ewa Prusińska - Kolasińska była jakby poza granicami Poezji. Codzienność j...

Komentowany wiersz: Kasztanowe włosy Ewy	2026.09.13; 06:16:51
Autor wiersza: Janzygmunt
Przegląd od AI „Recenzja pisana w raju” to tytuł debiutanckiego cyklu poetyckiego autorstwa poetki Ewy Prusińskiej-Kolasińskiej.Utwór ten, opatrzony mottem „Czy skłonność do szufladkowania to domena otwartego umysłu?”, ukazywał się w częściach na przestrzeni lat na amatorskich portalach poetyckich oraz blogach literackich (m.in. w serwisie Salon24 oraz Poetyckie Zacisze). Kolejne części cyklu (np. „Nurt rwących myśli” czy „Wehikuł miłości”) skupiają się na tematach miłości, namiętności oraz relacji międzyludzkich.Warto wiedzieć: Zbieżność nazwisk może budzić skojarzenia ze znaną krakowską aktorką Narodowego Starego Teatru, Ewą Kolasińską (znaną m.in. z roli Marysi z Kopydłowa czy występów w serialach), jednak w przypadku dzieła poetyckiego „Recenzja pisana w raju” autorką jest wspomniana poetka Ewa Prusińska-Kolasińska.

Komentowany wiersz: Szalejący cień wzdłuż ruchu pędzla	2026.09.08; 00:48:01
Autor wiersza: Janzygmunt
korekta: niezapisana

Komentowany wiersz: Obowiązkowo roztaczaj swe gazy oblechu	2026.09.03; 17:13:12
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Moje zaangażowanie w sranie w banie	2026.09.03; 17:12:46
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Piździ gwoździk w szczelinie odbytu	2026.09.03; 17:10:36
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Pachnie pogrzebaniem	2026.09.03; 17:09:39
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Całując twe piersi układam sie na nich	2026.09.03; 17:08:52
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Jestem mężczyzna japoński kogucik	2026.09.03; 17:08:16
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Jestem mężczyzna japoński kogucik	2026.09.03; 17:07:30
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Patrze jak odbierasz telefon kochana	2026.09.03; 17:07:01
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: ZJP kapeć w zalotach	2026.09.03; 17:06:16
Autor wiersza: zygpró1968
To nie mój tekst i komentarze nie moje !

Komentowany wiersz: Człowiek na wzgórzu	2026.08.29; 07:57:07
Autor wiersza: Janzygmunt
Przegląd od AI Zygmunt Prusiński to polski poeta i autor tekstów o charakterze osobistym oraz lirycznym, którego twórczość można znaleźć m.in. na łamach amatorskich portali poetyckich, takich jak Poetyckie Zacisze. W swoich utworach często porusza on tematykę miłosną, relacji damsko-męskich, tęsknoty oraz odniesień do dalekich kultur (czego przykładem jest motyw Japonii). Wiersze i teksty tego autora charakteryzują się bardzo osobistym, wręcz pamiętnikarskim tonem, w którym fikcja literacka płynnie miesza się z prywatnymi refleksjami nad życiem i uczuciami. Jeśli szukasz konkretnego, pełnego tekstu utworu "Moja Dziewczyna o imieniu Mola z Japonii", sprecyzuj proszę, czy chodzi o odnalezienie jego dokładnej treści, czy o analizę motywów w nim zawartych! poetyckie-zacisze.pl Rozmowa z poetą o mojej żonie - poetyckie-zacisze.pl 22 sie 2026 — Modlitwa w jej ustach to światło – jest bardzo wierząca i delikatna; w niej jest liryka, że usłyszeć można melodię z czystym echem...

Komentowany wiersz: W tym wierszu nawet wiatr jest inteligentny	2026.08.04; 15:35:58
Autor wiersza: Janzygmunt
A wy co, nudzicie się., proszę do mnie na żniwa we wsi Całowanie...

Komentowany wiersz: Ewa z moich książek	2026.07.31; 12:58:53
Autor wiersza: Janzygmunt
Karol Zieliński KRYTYK I POETA Zygmunta Jana Prusińskiego traktuję jako wzorcowego człowieka końca XX wieku, (który jest utalentowany talentami renesansowymi, pragnie, nie tylko dla siebie bo jest altruistą) kocha, pisze, odczuwa, szaleje, miota się i... od frustracji, może przyjść do szybkiej fiksacji (psychologia - która czeka każdą jednostkę, która znajdzie się w sytuacji bez wyjścia). A taka sytuacja bez wyjścia rysuje się przed większością z nas. Przed tymi, którzy albo źle się ustawią w wyścigu szczurów albo zostaną pogryzieni, albo odpadną. Kraków. 03.08.2011

Komentowany wiersz: Ewa z moich książek	2026.07.31; 12:39:08
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński (ur. 1948) to współczesny polski poeta, krytyk i animator kultury, przez lata związany z Ustką. Motywy "widokówek" w jego twórczości poetyckiej pojawiają się metaforycznie jako zapisy pejzaży, podróży, tęsknoty i przelotnych chwil ludzkiego istnienia.

Komentowany wiersz: Ormowcy - zboczeńcy	2026.07.23; 11:28:15
Autor wiersza: Janzygmunt
I znowu zrobiłem (byka}, powinno być niezmierzone...

Komentowany wiersz: Szczęście	2026.07.20; 10:45:34
Autor wiersza: Amber N
3. zygpru1948 [Poziom 10] (582) To ja ZJP z Ustki

Komentowany wiersz: Trochę za późno na romantyzm	2026.07.20; 10:42:47
Autor wiersza: Janzygmunt
Amber N Chłopie, nigdy ani razu nie głosowałem na siebie! Po co to mi potrzeba? Jakieś gierki., dziecinada... Amber N - dojrzałeś już!?

Komentowany wiersz: Już po śmierci...	2026.07.17; 08:24:27
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński STRONA SAMOTNOŚCI Motto: "...żyła sobie samotnie i w bardzo niedostępnym miejscu królewna. I nudziła się tam okropnie"! - Sylwia Żwirska Pomiędzy skałami odbity twój obraz. Paznokciami wyryłaś tam swoje imię, zapomniałaś dopisać o moim... Przyszliby po nas za sto lat inni. Przeczytaliby na ścianie: Sylwia i Zygmunt - ta legenda ciszy zatrzymałaby ich na chwilę. Ale to nic dotykam twojej ręki. Przepływa przez nas strumień a dwa drzewa obok siebie korzeniami w ziemi się łączą. Piszesz: "Daleko, daleko za górami, za lasami i czymkolwiek jeszcze" wabi nas żółty motyl w lustrze - kiedy tak codziennie nago stoimy. Teraz ty dotknij mojej ręki. Zaprowadzę cię do gniazda orłów, jest puste - ułożę podniebny sen i zaśniemy przytuleni w sobie. 20.9.2011 - Ustka Wtorek 20:44 Wiersz z książki "Kobieta pachnąca stepem" ROBOTNICZA BALLADA W RYTMIE TANGA Motto: „To ja obaliłem komunizm, a nie Wyszkowski”! – Lech Wałęsa Mógłbym tu rzucić słowem Izy Kosmali: „Czołem stuknięci”! I nie byłoby to nie na miejscu. Gdzieś pisałem na uboczu, siedząc na starej ławeczce z dziewiętnastego wieku, że jednego Lecha Wałęsę przestraszyła się Rosja sowiecka ! Właśnie wtedy, tylko wtedy kiedy był ubrany odświętnie, w kufajkę i w gumiaki ! Lech stał na górze jak marszałek, i darł gębę jak orlik skalny. Nie potrzebni mu byli, skądże, ludzie. On sam jak Kamienny Duch powyrzucał na zbity pysk „armię świata”, o tak, o tak zwykłym patykiem, patyczkiem. – No można patyczkiem wygnać świnie albo owce ! Ale on miał w silnej dłoni robotnika mocną wędkę – gdzieś ukryty w barwnych krajobrazach, nad rzeczką cichą bez nazwy. Och ty mały człowieczku, pijane kamienie za tobą treny śpiewają za ukrytą kurtyną. Zygmunt Jan Prusiński 16.05.2008 – Ustka

Komentowany wiersz: Rozmowa z poetą o mojej żonie II	2026.07.13; 22:25:08
Autor wiersza: Janzygmunt
SEN JABŁONI - część druga MOTTO - Cytat Margot Bene "Dzień Dobry mój gwiezdny kochanku, czy snu nie zakłócił Ci księżyc podczas swojej nocnej wędrówki? Sny nasze w kolorową mozaikę ułożone, zwiastują oczekiwanie. Radosne oczekiwania." 08.11.2016 - 09:20 _______________________ Zygmunt Jan Prusiński NA POKUSZENIE PRZED POKUSZENIEM Wczoraj przez telefon powiedziałem ci rzeczowo - masz jeden minus bo przez cztery godziny czekałem. - Co znaczy czekałem i co znaczy ten minus? Że jedna noc będzie bez miłości za karę - uśmiechnęłaś się szczerze jak dziewczynka. Wiadomym ci jest że jestem konserwatystą! A konserwatysta to człowiek z zasadami pielęgnuję cywilizacje minione - z kulturą włącznie. Ale tak sobie żartując Margot z rana szaro za oknem a ja lubię pastelowe kolory. Uciekam się do napisania według potrzeb że muszę to wszystko poukładać... W czwartek odbieram cię na peronie i znowu problem z kwiatami z ogrodów. - Czy ja jestem naprawdę złodziejem kwiatów? Gdybym mógł dźwignąć to nie kilka kwiatów a wszystkie ogrody które znam od ponad roku. Zatem ryzykuję - a psy warczą - ile kiełbas kupuję dla nich by się zaprzyjaźnić z nimi. - Czy ja aby nie zwariowałem dla ciebie? 12.10.2016 - Ustka Środa 10:07

Komentowany wiersz: Moja Penelopa pisze wiersze	2026.07.12; 07:36:02
Autor wiersza: Janzygmunt
TWÓRCZOŚĆ,POEZJA i KOMENTATORZY TWÓRCZOŚĆ jest dla mnie wszystkim po trochu: lekcją pokory, karą, nagrodą, zabawą i przygodą z darowaną obecnością, atrakcyjną i podniecającą odmianą egzystencji, ucieczką w śmiech przed jej rzeczywistą monotonią i zarazem niezgodą na jej dziadostwo, świadomym zagadywaniem swoich cierpień, tych prawdziwych i tych wyolbrzymionych, względnych, bo subiektywnych, odwracaniem od nich uwagi, reakcją organizmu na zmianę osobowości, lekarstwem na chroniczne osamotnienie i fałszywe współczucie, ratunkowym kołem prze agresywną nieżyczliwością bli?nich, zastępczą formą bytu na uwięzi, nieruchomym Rychem, sposobem na senne koszmary i emocjonalną huśtawkę, wyzwaniem, uczeniem się pokonywania trudności, zbawiennym przejściem w stan duchowej metamorfozy, daremną próbą zrozumienia siebie i dożywotnim, nieudolnym, i dlatego stale podejmowanym usiłowaniem określenia swojej wewnętrznej kondycji. KRZYKACZE i KOMENTATORZY Twórczość odbieram sercem; ma zachęcać do kontynuacji życia, do jego doskonalenia, wzbogacania i uszlachetniania, nie zaś do popełnienia samobójstwa i żałosnych obertasów na zgliszczach świata. Ma budzić z duchowego letargu, zagonić do kochania świata nie takiego, jakim jest, ale do współdziałania z lud?mi, którzy pragną go unormalnić, którzy nie ograniczają się do taplania wśród deklinacji oglądanych nieszczęść i strojenia oburzonych min, lecz mówią, którędy trzeba wyjść z gnojówki na łąkę. Recenzenci cudzych książek, zamiast przedstawić jej impresyjny opis, wolą iść po najmniejszej linii oporu, kroczyć drogą przetartą i wygodną, wolą odnotować, kto i czym oraz kogo i kiedy za co zabił, wolą, z dokładnością wprost proporcjonalną do absurdu, czynią to zaś wnikliwie i marudnie, omawiają fakturę utworu, przedstawiają ilość stron, spis tytułów rozdziałów i ilość kropek przypadających na centymetr kwadratowy sensu, wolą zajmować się analizą roli abrakadabry w prozie XVII wieku, podczas gdy aż się pod klawiaturę ciśnie, by napisać o ich przesłaniu, by powiedzieć o tym, dlaczego warto je czytać, co wzrusza, przejmuje, boli, jakie refleksje wzbudza. Są to jednaj problemy czysto krytykanckie. Może nieodzowne w pisaniu rozprawy magisterskiej, zażywane podczas wykładów z filologii pajęczaków, lecz nie są problemami czytelnika; czytelnika nie interesuje zbędnologia, bo, jak nie ma jednojajowych czytelników, tak powiedzieć trzeba, że każdy literat jest osobnym stworem, przeto nie powinien wyczyniać takich, lub prawie takich samych językowych wygibasów, jak drugi. Powinien wypracować własny, niepodrabialny klucz do siebie; między Iksińskim, a Igrekowskim rozpościera się taka nieopisana przestrzeń różnych doświadczeń, że aż trudno założyć, że to, co mają do powiedzenia, przekłada się na ten sam wyraz. POEZJA Jestem wrogiem analizy wiersza. Zaglądanie poezji w zęby, to lewatywa dla duchowo ociemniałych; utwór przemawia do mnie nie fakturą przecinków, lecz tym, jakie budzi refleksje, czy w ich wyniku jestem głodny następnych. Ile razy można opisywać te same niewydarzone zdarzenia, by były ciągle świeże, nośne, atrakcyjne i nie przeterminowane, te same skowyczące pustki peronowych oczekiwań na cokolwiek, na ukochaną, na niezerżniętą flądrę zdolną do zaspanych, flejtuchowatych przeżyć, na te same telefony z poronionymi, zsiadłymi komunikatami? Na podstawie poezji nie należy budować obrazu realnego świata. Z poezji można uczyć się różnorodności patrzenia na świat, na jego wielowarstwowość i zmienność, można uczyć się, że dla każdego z nas przedstawia się inaczej. Można się uczyć, ale nie można się nauczyć, ponieważ, jak być rzemieślnikiem wrażliwości? Poezja wyklucza rzeczywistość. Rzeczywistość, to suche, zimne daty, nazwiska, obiektywne oceny. Poezja, to fikcja, myślowy skrót, emocjonalny błysk, ulotne nastroje, indywidualne klimaty, niekiedy żar. Poezja, to gloryfikowanie, naginanie własnych przeczuć i zamierzeń do faktów, to nieustanne przekształcanie świata prawdziwego w świat zgodny z fantazją jej zamiarów, to subiektywne interpretacje, życzenia, idealistyczne wizje. Z powściągliwym taktem i gliceryną w oku, o poezji i językowej wrażliwości, znanej im z naukowych, teoretycznych przekazów, zza ściany, albo od przyjaciół, wypowiadają się ludzie, którzy zaledwie otarli się o indywidualnego twórcę. Ich namaszczona i niepodważalna wiedza o stanie duszy człowieka tworzącego, jest tak samo głęboka i przenikliwa, jak wiedza turysty o kraju znanym z krótkiego postoju na lotnisku. 29 czerwiec 2008 Marek Jastrząb

Komentowany wiersz: Rozczulone wrzeciona uczuć	2026.06.27; 19:16:23
Autor wiersza: Janzygmunt
Helena81 online na 19:11: Jan! to zbyt piękne, aby było prawdziwe! Mogłabym zjeść tak smakowitego faceta jak Ty! Wszystko zależy od Ciebie ;) PROSZĘ NAPISZ DO MNIE!

Komentowany wiersz: 22 lipca, stać na baczność!	2026.06.20; 11:37:19
Autor wiersza: Janzygmunt
korekta: ach było się z towarzyszami

Komentowany wiersz: Trochę za późno na romantyzm	2026.06.11; 04:04:21
Autor wiersza: Janzygmunt
Głupi Amber N, a jak to się robi samemu, bo nie umiem. Ja nie gram w te gierki, zbyt poważny jestem. Ja piszę książki, (66) napisałem. Polecam w sieci mój debiut W OGRODZIE NORWIDA

Komentowany wiersz: Tańczysz w zieleni...	2026.06.11; 03:10:13
Autor wiersza: Janzygmunt
Byłem u Haliny o 03:10; witaj Poetko! Zygmunt Jan z Ustki

Komentowany wiersz: W bagnistym moim świecie, ptaszki maluje się na czerwono	2026.05.31; 04:28:26
Autor wiersza: Janzygmunt
Antologia poezji NIE ZAPYTAM Słupsk 2014 str. 369 ISBN 978-83-60228-59-3 autorów: 56 Wybór: Zbigniew Babiarz-Zych, Czesława Długoszek, Mirosław Kościeński Recenzje__________ fragment: Zawartość antologii byłaby niepełna bez liryków miłosnych. Ten odwieczny motyw poezji podlega zmianom zależnie od epoki, literackich mód, temperamentu twórcy. Szczególne miejsce w antologii "Nie zapytam" zajmują miłosne liryki Zygmunta Prusińskiego i Ewy Prusińskiej - Kolasińskiej. Miłosny dialog ma literacki wzorzec, jest nim historia miłości oficera straży i poety Cyrano de Bergerac do pięknej Roxane. Tak jak w sztuce Edmonda Rostanda świadomość potęgi słowa w grze miłosnej towarzyszy poecie z Ustki i jego Muzie: "obsypana wierszami - każdą literkę w tobie całuję." Jej odpowiedź na poetyckie wyznanie brzmi: "szlachetniejesz - poezją jak impresją rozjaśniasz tęskne ściany miłości..." Poetycki miłosny flirt opisuje przestrzeń bliskości, prywatną, intymną relację wzbogaconą obrazami natury i odwołaniem do symbolu poezji, wiecznej, zazdrosnej kochanki. Stąd trwożone pytanie: "Czy poetę łatwo pokochać?" A jeśli to tylko poezja ? Dlatego: "wypuść wiersze i zobacz" - radzi Ewa Prusińska-Kolasińska. Tytuł antologii "Nie zapytam" wobec retorycznego pytania o rolę poety w relacji prywatnej można odczytać szerzej, o rolę poety wobec współczesnej rzeczywistości społecznej. Została ona opisana w wierszach publikowanych w antologii. "Nieprofesjonalni" poeci tworzą mową wiązaną barwny i wielowymiarowy obraz osobistej, społecznej, kulturowej rzeczywistości ziemi słupskiej, wzbogacając w ten sposób pytanie: "czy poetę łatwo pokochać?" Czesława Długoszek ________________________________ Antologia poezji NIE ZAPYTAM Słupsk 2014 str. 369 ISBN 978-83-60228-59-3 autorów: 56 Wybór: Zbigniew Babiarz-Zych, Czesława Długoszek, Mirosław Kościeński Recenzje__________ fragment: Autostradę znakomitych erotyków kończy Zygmunt Jan Prusiński z Ustki. W ostatniej nocy w hotelu" stwierdza: "Przy tym wiatraku powtórzyłem drgania żółte listki brzozy odmawiały pacierz. Owinęłaś się mnie wężem ' splotły się nogi by wzmocnić krzyk wschodzącej kobiety. A rano szukałem twoich ust i piersi..." Zaś w "Nocnej promenadzie w Ustce" pisze: "zdaje się, że idziesz za mną a oczy lamp widzą jak łamiemy ciszę miłością". Mirosław Kościeński _______________________ Ewa Prusińska-Kolasińska w antologii poezji "Nie zapytam" ma zamieszczone 4 utwory... 1. W głąb Ognia 2. Jak ptak 3. Wiosenny miszmasz 4. Nurt rwących myśli Zygmunt Jan Prusiński ma zamieszczone 11 utworów... 1. Podejdę bliżej 2. Ostatnia noc w hotelu 3. Sekrety świtu w pewnym mieście 4. Ustka to Ewa 5. Nocna promenada w Ustce 6. Jadę do Mielna 7. Iskrzenie namacalne w tobie 8. Dlaczego nie spotkaliśmy się wcześniej 9. Wzgórza kolistych chmur 10. Goń ptaszyno, tylko na stopy uważaj 11. Wrześniowe lato w Ustce

Komentowany wiersz: Każdy ma swego Boga	2026.05.18; 11:43:04
Autor wiersza: zygpru1948
Najpierw przeczytał mój wiersz KAŻDY MA SWEGO BOGA - by potem napisać wiersz (Każdy ma swego Jezusa), i ucieszył się nieborak - sierota! Zygmunt Jan Prusiński

Komentowany wiersz: Coś z życia poety	2026.05.04; 18:53:02
Autor wiersza: Janzygmunt
„Dzień Ojca i lizak na patyku” to tytuł wiersza autorstwa Zygmunta Jana Prusińskiego, napisany w 2008 roku. Wiersz stawia pytanie o to, „gdzie są prawdziwi mężczyźni, ojcowie mężni i twardzi w obronie Ojczyzny?”. Autor nostalgicznie lub krytycznie odnosi się do współczesnego wizerunku ojców, konfrontując go z ideałami z przeszłości.

Komentowany wiersz: Coś z życia poety	2026.05.04; 18:46:29
Autor wiersza: Janzygmunt
Mój debiut książkowy to W OGRODZIE NORWIDA - można w sieci poszukać...

Komentowany wiersz: W tej niepokonanej duszy	2026.04.28; 08:39:51
Autor wiersza: Janzygmunt
"Puls Polonii" w Australii... 30 maja 2009 Zygmunt Jan Prusiński DZIENNIK Z WIEDEŃSKIEGO OKNA - Poszarpane struny emigracji. Węże wracają bliżej słońca, rozpalić w sobie plan na jutro by życie zdobywać po dniu. Żyjemy dla zdobycia czasu, wszyscy potajemnie klaskamy w muzyce ciszy – nie uprawiając żadnej dosadnej przyjaźni. Klepiemy się po ramieniu, my widoczni na ekranie (ego). Tak by tylko żyć jak rysunek chwilowo narysowany ołówkiem. Nawet zwykła krzywa linia prowadzi cię nieznajomy w dal odkupienia – połóż się na bok, zaśnij w samotnych ścieżkach. 28.05.2009 - Ustka

Komentowany wiersz: Samotnik...	2026.03.24; 04:54:34
Autor wiersza: Janzygmunt
zygpru1948 2014.05.10; 16:18:19 No to jak jesteś Byk, to wiem że inteligencji Ci nie brakuje Tereso! Wiem ile ton inteligencji ma moja Ewunia. A jaka zadziorna. O swoje będzie walczyć, i o swojego ukochanego ! Tylko dwa znaki, WAGA i BYK są pod parasolem Planety VENUS ! To Dzieci Miłości!

Komentowany wiersz: Samotnik...	2026.03.24; 04:51:53
Autor wiersza: Janzygmunt
Super-Tango 2014.05.10; 17:54:00 Cóż nie powiedziałbym, że to jest bajka, a gdzie morał... Prędzej wiersz z fantazji, lub z marzenia. __________________Odpowiedź Witaj Jurku. Dla mnie ta treść wiersza jest jednak "bajką", bo z Ewunią jestem, a tak piszę jakby była ode mnie daleko albo wręcz wyśniona... Morał też jest, choć to bajka nieklasyczna. Bo piszę: Niczego nie unikam wciąż się zbliżam... Wiem że czekasz na mnie nie tylko nocą wyśnioną! - No właśnie, trafię na pewno w tę Noc Wyśnioną przez oczekującą, gdzie czeka jakże witalna dla mnie, i jakże gościna dla mnie. To jakby zbliżyły się dwie galaktyki... autor Zygmunt 10 Maja 2014 r.

Komentowany wiersz: Nocne marzenie poety	2026.03.23; 09:16:33
Autor wiersza: Janzygmunt
Dla Ewy Prusińskiej - Kolasińskiej Jesteś pierwszą kobietą na świecie której poświęciłem aż trzy tomy wierszy miłosnych: "Deszczowa Panienka", "Księżycowy Kochanek", "Sukienki i Motyle" i czwarta książka czeka "Zaczarowana Muszelka"...

Komentowany wiersz: Odbiegam by być razem	2026.03.22; 09:01:17
Autor wiersza: Janzygmunt
Medellin 23.08.2019 Przeczytane Spodobał mi się ten autorski wybór wierszy Jacka Podsiadły i to w jaki sposób autor tłumaczy jego powstanie - robi to niepokornie, przekornie i całkowicie po swojemu, no bo przecież ktoś o takim dorobku może! No i słusznie. W "Sprzecznej jaskrawości" przeglądamy cztery dekady zapisu tego, co poecie najbliższe. Mnie, jak zawsze u Podsiadły, ujmują nawiązania do życia rodzinnego, są bardzo szczere, wręcz intymne, jest w tych wierszach dużo miłości i ciepła, nie ma za to ckliwości. I tak wiemy, że ktoś, kto o najważniejszych dla niego ludziach pisze w ten sposób, kocha ich całym sobą, nawet jeśli dzieli się z czytelnikiem zaledwie garścią okruchów swojego uczucia. Podsiadło posiadł niezwykłą lekkość stylu, te jego gry lingwistyczne wydają się takie od niechcenia. Błyskotliwie przeskakuje od słowa do słowa, łączy je efektownie ze sobą i nieważne czy pisze z rymami czy bez, efekt jest zawsze wysokiej próby. Wiersze te jednak nie są efekciarskim popisem młokosa, po uważnym wczytaniu się w napisane wersy, jak i w to co zostało wyrażone pomiędzy nimi, widać ogrom benedyktyńskiej wręcz pracy, przycinania i szlifowania zdań po to, żeby oddać czytelnikowi dzieło perfekcyjnie dopracowane. Po czwartym już tomiku nie spodziewam się, żebym mógł się zawieść na panu Podsiadle. Zatem, po zupełnie niedługim namyśle, dodaję go do moich ulubionych pisarzy, a to oznacza, że będę dążył do przeczytania kolejnych jego dzieł.

Komentowany wiersz: Odbiegam by być razem	2026.03.22; 09:00:06
Autor wiersza: Janzygmunt
Sprzeczna jaskrawość Jacek Podsiadło poezja 104 strony "Sprzeczna jaskrawość" to autorski wybór wierszy poety i prozaika Jacka Podsiadły (ur. 1964). Prawie siedemdziesiąt wierszy z okresu całej twórczości wyróżnionych przez laureata m.in. Nagrody Fundacji im. Kościelskich (1998), Nagrody im. Czesława Miłosza (2000), Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego „Orfeusz” (2015), Nagrody Poetyckiej im. Wisławy Szymborskiej (2015) i Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej „Silesius” (w 2015 za całokształt twórczości i w 2017) jest próbą uporządkowania wieloletniego dorobku twórczego, próbą przedefiniowania czy wskazania na najważniejsze w nim tematy. Jak mówi sam autor wyboru, jeden z najpopularniejszych polskich poetów przełomu XX i XXI wieku: „Starałem się wybrać do niniejszej publikacji wiersze najlepsze i najważniejsze. Najlepsze, czyli najlepiej napisane, które Łaskawy Czytelnik przeczyta z niewątpliwym zachwytem. I najważniejsze, czyli takie, przy których Surowy Czytelnik będzie trochę wydziwiał, że to, że śmo, że nie na taką poezję się umawialiśmy”.

Komentowany wiersz: Skoro plotkują pokrzywy...	2026.03.21; 09:15:49
Autor wiersza: Janzygmunt
UŁAMAĆ OPŁATEK MIŁOŚCI - część druga Dział: Kultura Temat: Literatura Zygmunt Jan Prusiński OKOLICZNOŚĆ - POEZJA - MIŁOŚĆ Nie gaś mego temperamentu na przyczółku złotej nitki słońca stabilna oręż soków promiennych z roślin chwytające promienie. Wiem że poukładana jest liczebność aksamit i rdza - łagodność i kolce fruwają gołębie na tarczy nieba. Ale nic tak nie znaczy jak dotyk obnażam prawdę wobec ciebie stygnie rzeka w nizinnych zalotach. Inscenizacja - okruch głodu kaleczy sosnowe wcielenie - wchłaniam zapach twój od dołu nabywam większej wiedzy... A ty odlatujesz w nagiej modlitwie jakaż udręka czekać na przypływ. 23.4.2015 - Ustka Czwartek 9:38 [zygpru1948] zygpru1948 2022.06.30; 05:43:12 Zygmunt Jan Prusiński MOJE MOTYLE NA ŚNIEGU Pamiętam rok 1999 i pierwsze żywe spotkanie z nim, z ks. Janem Twardowskim na wieczorze autorskim w Łodzi. Mam serię zdjęć, które mu robiłem nigdzie dotąd niepublikowane. Pamiętam jak żeśmy zrobili dobrą wymianę, to znaczy ja zrobiłem lepszy interes, bo za swój jeden wiersz dedykowany (mojemu koledze po piórze), pt. "Za Chrystusem do Chrystusa" otrzymałem w zamian jego tomik wierszy, też z dedykacją. I na koniec ciekawostka. Na pamiątkę już - bo odszedł poeta Jan Twardowski - jestem wraz z nim w jednej książce, w Antologii Współczesnej Poezji Polskiej pt. "Dojrzewanie w miłości", pod redakcją Jadwigi Góżdż; Promocyjna Seria Wydawnicza, "MiGG" nr 34, Radom 2000. Słowo wprowadzająco-poglądowe: Tomasz Agatowski, Nikos Chadzinikolau, Dariusz Tomasz Lebioda i Leszek Żuliński. Motto do jego wierszy - "Suplikacje", "Wyjaśnienie", "O maluchach", "Szukałem", "Nic się nie zmienił", "To samo", "Spieszmy się" i "Miłość" - brzmi tak: "...a miłość była tak czysta, że karmiła Boga..." Dlatego wiem, jestem i pewny, że do Pana Boga podąża teraz Poeta, żeby mu służyć tam w świecie, w świecie bez nienawiści. 6.02.2006. Ustka. _____________________ Zygmunt Jan Prusiński TWOJE OCZY, MOJE OCZY I SEN MOTYLA Pamięci ks. Jana Twardowskiego Nie wiem jest cicho, trudno zamknąć oczy na skrzyżowaniu lasu. Jest szum wiatru, a gałęzie sosnowych marzeń wyłamują się z podróży – dalej nie mogą, nie sięgają ramionami. Poeto, nie dotykaj snu motyla, jeszcze barwy kształtują kolor jego lotu, do odejścia nie potrzeba skruchy – wystarczy radość źrebaka ku słonecznym łąkom. Jestem pewny że tam, twoje oczy ułożyły tobie sen. Śpij poeto, ja za ciebie dokończę tę ostatnią linijkę dopisać – i to nie będzie jeszcze puentą... 29.01.2006. Ustka

Komentowany wiersz: Skoro plotkują pokrzywy...	2026.03.21; 09:10:30
Autor wiersza: Janzygmunt
fenixferrum 2026.03.20; 21:17:34 Więcej poproszę takich delicji Panie Zygmuncie Pozdrawiam serdecznie! Mirek

Komentowany wiersz: Skoro plotkują pokrzywy...	2026.03.21; 09:02:32
Autor wiersza: Janzygmunt
Toomuch Wetold 2014.02.28; 13:09:01 jestem Twoim fanem Zygmuncie Janie:) ____________________Dziękuję Lata 1998 - 2002 Słupsk... W którymś środkowym roku, chyba w 2001 idę ulicą Wojska Polskiego, i zostaję kulturalnie zaczepiony przez mężczyznę będącym jak się okazało z 12-letnim synem. I ów mężczyzna rzecze do mnie że syn jest moim fanem, musiałem kilka słów napisać dla niego i złożyć autograf. Podobno wszystkie gazety kupował w Słupsku, a było ich aż pięć tytułów: Głos Słupski, Dziennik Bałtycki, Głos Pomorza, Gazeta Wyborcza, Głos Wybrzeża. Faktycznie i ja kupowałem. Raz był taki tydzień że codziennie przez 6 dni o mnie i o Jurku Izdebskim pisali. Młody człowiek wklejał wszystkie artykuły i zdjęcia... Radio City i Polska Partia Biednych do tego Słupski Sąd Społeczny przy PPB________________to była intelektualna siła! Pozdrawiam serdecznie Zygmunt Jan Prusiński 28 Luty 2014 r.

Komentowany wiersz: Aforyzmy 13	2026.03.20; 12:16:15
Autor wiersza: Janzygmunt
Przypadki Zygmunta Jana Prusińskiego Sylwetki: strona 16 - nr 13 (62) 26 czerwca 2010 Kurier Ustecki BIAŁY BLUES POEZJI Czytelnia | 27 czerwiec 2010 9:21 Jest jedną z najbardziej barwnych postaci Ustki. Uchodzi za ekscentryka, dziwaka, nawet wariata. Jednak, jak sam podkreśla, właśnie taki chce być. Mowa o Zygmuncie Janie Prusińskim. Poecie, bardzie, kabareciarzu, politycznym chuliganie oraz fachowcu od pisania sądowych pozwów. Prusiński sam o sobie mówi, że jest niepowtarzalny i jedyny w swoim rodzaju. Argumentuje to między innymi tym, że, gdy się urodził, w Szczecinie runął dach jednego z największych kościołów. Faktycznie, jest postacią nietuzinkową, obok której trudno przejść obojętnie. Wywołuje skrajne i różne emocje. Niewysoki, siwy, wąsaty, a przede wszystkim głośny jegomość jest częścią krajobrazu usteckiej ulicy. Lubi zwracać na siebie uwagę. Często publicznie, nawet na środku ulicy, wygłasza kontrowersyjne opinie. Dużo pisze. Prusiński tworzy poezję. Jego wiersze znalazły się w wielu antologiach poezji, gazetach i pismach. Doczekały się także kilku tomików indywidualnych. Trudne dzieciństwo Z Prusińskim spotykamy się na podwórku jego domu w samym centrum Ustki. Chętnie opowiada o swoim życiu i przygodach, których nie brakowało. Poeta wpada w słowotok, jest wyjątkowo energiczny. Opowieść przerywa recytowaniem swoich wierszy lub śpiewaniem piosenek. Cały czas mocno gestykuluje, tańczy, a nawet gra na wyimaginowanej gitarze. - We mnie jest tyle energii, że mnie aż nosi – kwituje. Prusiński większość dzieciństwa spędził w Otwocku. Twierdzi, że już wówczas zaczął pisać wiersze. Miłość do literatury pięknej wpoiła mu nauczycielka języka polskiego, która uczyła jeszcze przed wojną. Często wyznaczała go do recytowania wierszy i czytania opowiadań. - Bo ja tak od dzieciństwa bujałem w obłokach – recytuje fragment swojego pierwszego wiersza ustczanin. Rodzice Prusińskiego rozwiedli się. Jako kilkunastoletni chłopak trafił do poprawczaka. Twierdzi, że wszystko przez macochę. Gdy wyszedł na wolność, nie wiedział co ma ze sobą począć. - Do domu ojca nie miałem po co wracać, bo mnie wymeldowali – wspomina Prusiński. - Stwierdziłem, że wrócić do poprawczaka i tam zajmę się pisaniem, dokończę szkołę. Nie chcieli mnie jednak przyjąć, bo przecież nie popełniłem żadnego przestępstwa. Mój były wychowawca zaprosił mnie jednak do środka, wykonał telefon i załatwił mi OHP w Lubinie. Tak właśnie jako zbrojarz-betoniarz budowałem kopalnię miedzi Polkowice. W międzyczasie Prusiński od Miejskiej Rady Narodowej w Otwocku otrzymał przydział na niewielkie mieszkanie. Po kilka latach garsonierę zamienił na mieszkanie w Słupsku. Poezja i biznes Prusiński debiutował w dwutygodniku „Nowy Medyk” w 1973 roku. Było to pismo dla lekarzy z kolumną literacką. Później jego wiersze ukazywały się w wielu innych czasopismach. W Słupsku pomagał matce w prowadzeniu kwiaciarni. Pracował także w restauracjach dansingowych jako piosenkarz. - Właściwie zastępowałem wokalistów tam pracujących. Śpiewałem różne przeboje – śmieje się Prusiński, ruszając w kolejny taniec i nucąc jakąś piosenkę. W Słupsku przypadkiem nawiązał kontakt z miejscowym środowiskiem literatów. Na lokalnych pisarzy i poetów „trafił”, gdy kilku z nich wywieszało plakaty zapraszające na jedną z imprez w połowie lat 70. - Pamiętam, jakby to było dzisiaj, jak wieszali plakat na Wojska Polskiego, zapraszający na Drugą Sesję Literacką – opowiada. - Podszedłem do nich i zaczęliśmy rozmawiać. Tak się zaczęła moja przygoda z Korespondencyjnym Klubem Młodych Pisarzy. Później zostałem nawet jego prezesem. W Słupsku próbował także swych sił w biznesie. Prowadził kiosk warzywny na rynku przy ul. Wolności. Uciekł na zachód Ustecki poeta na przełomie lat 70. i 80. robił karierę w kręgach artystów oraz ówczesnych działaczy. Twierdzi, że nie było dla niego sprawy, której nie byłby w stanie załatwić. W tym czasie poznał wielu znanych polskich artystów. Jednak jego działalność w klubie pisarzy zakończyła się małym skandalem. W trakcie kolejnego spotkania młodych twórców na zamku w Bytowie wywiązała się awantura. Pisarze popili się, zginęła część jedzenia... Kilka miesięcy później Prusiński wyjechał do Austrii. - Pojechałem na wycieczkę z Juwenturu – dodaje. - Spóźniłem się wówczas na autobus, który po mnie podjechał pod mój blok. W Austrii kilka osób z tej wycieczki wysiadło z walizkami, nie chcieli wracać do Polski. Byłem wśród nich. Prusiński trafił najpierw do obozu dla uchodźców. Był tam ponad pół roku. Później zamieszkał na dwanaście lat w Wiedniu. - Tam także pisałem, nawiązałem kontakty z polską emigracją na całym świecie – wspomina. - Jednak musiałem pracować, żeby jakoś żyć. Ocieplałem między innymi budynki. Z poezji nie da się wyżyć. Do dzisiaj jestem przecież biedny, Prusiński wrócił do Polski, gdy załamał się nerwowo. Jego kolejna żona znalazła sobie innego mężczyznę. Partia biednych Po powrocie do kraju w 1994 roku osiadł w Ustce. Tu spotkał się z innym emigrantem, który mieszkał przez wiele lat w Londynie - Jerzym Izdebskim. Zaprzyjaźnili się. Po kilku latach pomagał Izdebskiemu w przygotowaniach do legendarnych audycji w Radio City. Kolejnym krokiem były manifestacje na placu Zwycięstwa w Słupsku i powstanie Polskiej Partii Biednych. W trakcie manifestacji Prusiński dawał upust swoim fantazjom. Wyzywał na wirtualne pojedynki bokserskie rządzących wówczas w kraju i w Słupsku działaczy lewicy, recytował poezję, grał na gitarze i śpiewał. - To był nasz czas – mówi Prusiński. - Przemianowaliśmy wówczas plac Zwycięstwa na plac Nędzników. Ludzie, ci najbiedniejsi, potrzebowali wtedy wsparcia. Byliśmy takimi politycznymi chuliganami. Chociaż to wszystko ucichło, a Jurek znowu wyjechał z Polski, mi nadal to chuligaństwo polityczne zostało. Prusiński słynie z kontrowersyjnych wystąpień. Chciał m.in. przemianowania jednej z usteckich ulic na Pinocheta. Z okresu Polskiej Partii Biednych pozostało mu także zamiłowanie do pozywania przed sąd instytucji i osób prywatnych. Złożył niezliczona ilość pozwów. Chciał się procesować z Aleksandrem Kwaśniewskim, Leszkiem Milerem, z trenerem Pawłem Janasem, gdy przegrał mecze na mundialu oraz kilkoma redakcjami. - Z części tych pozwów nic nie wyszło, ale były też sprawy, które wygrałem – mówi poeta. - Dzięki temu w 2004 roku kupiłem sobie komputer. Teraz przez internet mam kontakt z całym światem. W sieci publikuję także wiersze. Cztery żony, troje dzieci, tysiące wierszy Prusiński cały czas tworzy. Planuje pobić rekord Guinnessa w pisaniu wierszy. W ciągu dwóch miesięcy napisał ich blisko 200. Marzy także o wydaniu książek, twierdzi, że ma ich już gotowych kilka. Od paru lat próbuje wypromować Stowarzyszenie Białego Bluesa Poezji. Udziela się w środowisku poetów wiejskich, którzy zrzeszyli się przy Starostwie Powiatowym. - Prowadzę spokojne życie i jakoś staram się na nie zarobić – mówi. - Mam na swoim koncie cztery żony, trójkę dzieci. Ale przede wszystkim nadal chcę pisać wiersze. Urok dziwaka Zbigniew Babiarz-Zych, jeden z twórców Wtorkowych Spotkań Literackich przy starostwie - Zygmunt Jan Prusiński to naprawdę dobry poeta z naszego regionu. Jest poetą zaangażowanym. Pisze o sprawach bieżących. W jego twórczości jest także wiele liryki, wątków miłosnych. Nie da się ukryć, że jest dziwakiem, ale to jego urok. Wydaje mi się, że jego wadą jest tendencja do polityki. Gdy się od niej odcina, jego twórczość zyskuje. Ubolewać możemy nad tym, że do tej pory nie doczekał się zbyt wielu własnych tomików. Pisze dużo i na dobrym poziomie. Nie ma dni, żeby nie przysłał jakiegoś wiersza. Jednak to taki typ, który nie potrafi sam zadbać o ich wydanie. Twierdzi, że powinien to zrobić ktoś inny. Jako twórcę bardzo go cenię. Tomasz Częścik/Fot. APR-SAS Biały blues poezji Czytelnia | 27 czerwiec 2010 9:21 http://www.kurierustecki.pl/wydarzenia/artykul.php?id=3101

Komentowany wiersz: Przyjmijmy wzajemne pieszczoty	2026.03.19; 12:57:18
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński ZACZNIJ ZE MNĄ ROZMAWIAĆ Najlepiej to o miłości poukładaj jak książki na półce przybliż się tak blisko bym mógł usłyszeć twój oddech pobędziemy dłużej tylko żeby księżyc nie był zazdrosny sama wybierzesz czas kobieto kwiatów i wśród nich przekaż pocałunek. 1.06.2020 – Ustka Poniedziałek 11:43 Wiersz z książki „Anioł doliny”

Komentowany wiersz: Przyjmijmy wzajemne pieszczoty	2026.03.19; 12:54:55
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński OSTOJA W OBJĘCIACH ISKRY Mogę cię objąć i z przodu i z tyłu – a ty w ruchach tańczących drgaj jak listek niech czuję ciepło szkliste tak mało potrzeba odrysować dwa kształty wtulone więc korzystaj z uroku wszak ruch dźwiękami obrasta jak nieprzytomny ornament rozleje się barwnie by trwać na pocieszenie świtu… 2.06.2020 – Ustka Wtorek 7:03 Wiersz z książki “Anioł doliny”

Komentowany wiersz: Przyjmijmy wzajemne pieszczoty	2026.03.19; 12:52:47
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński MOJE SŁOWA LECZĄ Piszę tę książkę o miłości zapraszam do niej by kochać intymne światy – porusz świt opuszkami porusz świt ustami nie skąp mi dojrzeć ud twoich i bioder – skupiam się na sztuce umiem to czynić jak w malarstwie dobieram farby uczuć zamierzam rozszerzać loty w dolinie byś była szczęśliwa w szczycie impulsu tak bardzo nagiej i otwartej zagarnąć nie tylko szept motyla ale całą twoją przestrzeń… 3.06.2020 – Ustka Środa 5:19 Wiersz z książki “Anioł doliny”

Komentowany wiersz: Przyjmijmy wzajemne pieszczoty	2026.03.19; 12:50:01
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński CHCĘ USŁYSZEĆ TWOJE MYŚLI Na to czekam w bezwzględnej czułości jestem po stronie żeby zyskać w miejscu wybranym ozdobienie względem czynnej potrzeby że coś mamy wspólnego do przekazania o każdej porze zatem ubierz sukienkę zwiewną zwołaj przyjemności nie tylko na łąkach ale i tam gdzie wiatrak możny stoi ale i młyn na uboczu kręci się statecznie jak starzec lubię te historyczne obiekty z których w większości korzystają malarze tak jak ja korzystam z ciebie malując myśli skryte w pąsowych różach. 3.06.2020 – Ustka Środa 18:31 Wiersz z książki “Anioł doliny”

Komentowany wiersz: Przyjmijmy wzajemne pieszczoty	2026.03.19; 12:36:57
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński TRZY RÓŻE Przed wyjazdem nazajutrz w nocy zerwałem trzy róże nie pytałem się właściciela czy można – sąsiad ma wiele kwiatów na posesji. Byłaś w koszuli nocnej tradycyjnie naga a ciało pachniało po kąpieli – cóż za zapach dla poety położyłem róże na brzuchu. Nie zasnęłaś – zbyt kąśliwe zauroczenie a podniecenie wzrastało z każdą minutą jakby zewsząd cykały świetliki a nocne stróże puszczyki podglądały przez otwarte okno – zabiegi artystyczne kochanka. A nazajutrz wzięłaś te róże by zawieźć do swojego domu – niestety gdzieś jedna zaginęła jakby chciała zostać przy mnie

Komentowany wiersz: Przyjmijmy wzajemne pieszczoty	2026.03.19; 12:32:53
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński GDY NASTĄPI PIERWSZE WRAŻENIE Wiem że będę szczęśliwy to nie jest tak żeby płytko przyjąć zasługujesz na lepsze traktowanie bo jesteś do miłości stworzona czuję nieodparcie z twej fizjonomii dlatego przekażę tę staranność – dojrzałość ma swe walory zatem pisz do mnie tymi myślami co znaczą niczym ewenement który płodzi przyjemność kochania – zostań blisko a skorzystasz jako kobieta więcej…

Komentowany wiersz: Porąbana ideologia czystości	2026.03.18; 11:34:54
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński TWE CIAŁO PROMIENIUJE W SŁOŃCU Motto: "Pamiętaj: kiedy znów zdziczeję, Odrzyj mnie z wichrów i ugłaskaj"! - Julian Tuwim Przeszkody - jak w sadzie płoty muszę dostać się do środka - by nie zdziczeć pod drzewem. Ułaskawienie ma wtedy sens kiedy mnie uchronisz - popraw moje skrzydła. Jakiż opór nieznanych wirów wtłacza pragnienie z dala - impuls wiecznej walki. Obym dotrwał w rzece słów niczego nie pomijając - szeleści muzyczny rytm. Pojmuję czystość na krawędzi układam myśl za myślą - projektuję seans dobroci. Bądź kobietą mi przychylną z tego narodzi się echo które wiecznie będzie trwać. 30.6.2014 - Ustka Poniedziałek 9:43 _____I tym wierszem zamykam książkę KOCHANKA KSIĘŻYCA pisaną przez 9 tygodni dla Ewy Prusińskiej - Kolasińskiej. Tytuł podyktowała mi Ewunia... http://photos.nasza-klasa.pl/54828617/463/other/std/72573021fe.jpeg

Komentowany wiersz: Porąbana ideologia czystości	2026.03.18; 11:31:33
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński EWA ZRYWA WIŚNIE Powiadomiła o tym w liście zawsze mi pisze co będzie robiła. Nie tylko dzień nas dzieli - i noc ale zawsze jesteśmy blisko. Ugryź wiśnię i mi ją podaj ustami wiśniowy pocałunek nie zabłądzi! Kochamy się inaczej od tradycji mamy swój świat - i światło czujemy to jak margaretka motyla. Dziewczyna z wiaderkiem wiśni stąpa lekko w sukience patrzę na ciebie - patrzę. Czerwcowa i wiśniowa zbliżasz się... - Jak cię pragnę to tylko Bóg wie! 28.6.2014 - Ustka Sobota 12:01 Wiersz z książki "Kochanka księżyca"

Komentowany wiersz: Porąbana ideologia czystości	2026.03.18; 10:13:42
Autor wiersza: Janzygmunt
Zygmunt Jan Prusiński JUŻ PO ŚMIERCI… Pamięci Romana Śliwonika I zobacz Romku, czy my nie mówiliśmy tak ładnie o śmierci? Rozgrzewała nas wódka w środku, a my wciąż na szczyty górskie bez skrzydeł… Krzyczałeś do mnie aż ci okulary ciemne spadły i zbiły się szkła o jeden kamień za dużo. (Uważaj Zygmunt nie skalecz się, poezja jest zawsze bolesna)! O co ci chodzi w tych wierszach przecież one nie pachną jaśminem – tłoczą się nieporadne trochę mnie denerwujesz Romanie. Kto tobie kazał pisać kto mnie kazał pisać, za życia poeta jak szyszka na jodle wisi. Pędzimy w to gardło ciemności do końca, że jeszcze jeden dzień przeskoczymy przez taką małą kałużę na ulicy. – Zadałeś mi ból Poeto – zadałeś…