Kołysane wiatru pieśnią

Kołysane wiatru pieśnią Wydłużonym kształtem mgły dopinają myśli deszczu krople szeptane słońca nie ma chmury wezbrane w ciszy schowane do czasu gdy wiatr brat jesieni skrzydłami goni nieba przestrzeń już dnia przybywa maleńkie cienie dnia co powoli spływa w nicość kalendarz zmienia daty i klimat w senność ubiera jak w obraz w ramach bezlistne drzewa to jesień śpiewa wchodzi listopad lekkimi mgłami płytkie jeziora w kałuże zmienia parasolka na tle nieba dosytem czerwieni chowa ciszę chowa marzenia by poczuć dotyk łez nieba taki deszcz ze ulewa ścianą wody topi przestrzeń zmiętolistne śnią kobierce kołysane wiatru pieśnią co pomiędzy latarniami światłem neonów się bawi rozedrgany wśród mgieł jak kształtna brama przez okno gwiazda spada taka nieśmiała i blada jak róża listopada

Napisz do autora « poprzedni ( 1750 / 1846) następny » Anna z dodany: 2025-11-04, 10:38:50 typ: przyroda wyświetleń (172) głosuj (12)

JNaszko	2025.11.04; 17:12:51
Ładnie kołyszesz latarnie +++++ Jurek pozdrawia

Urszula Ganc	2025.11.04; 17:01:52
Liryka w czystej postaci.

lucja.haluch	2025.11.04; 16:56:59
Jrsień szepcze w Twoim wierszu. Piękny... Plus+ Pozdrawiam serdecznie. Spokojnego wieczoru...

ennio74	2025.11.04; 13:38:44
Aniu, ilekroć czytam twoje wiersze. One poruszają mnie do łez. Pozdrawiam.

Bary	2025.11.04; 13:34:41
Jednak 7

Bary	2025.11.04; 13:34:20
Piękny jesienny klimat czytając to się widzi i czuje Pozdrawiam serdecznie i życzę miłego dnia (6+)

Amber N	2025.11.04; 13:31:50
Ślicznie, melodyjnie i jesiennie. Świat przechodzi w stan zimowego uśpienia. Pozdrawiam serdecznie + (6)

panZ	2025.11.04; 13:23:14
Jak zawsze, lirycznie i klimatycznie:)

Kama	2025.11.04; 11:50:02
wśród mgieł jak kształtna brama przez okno gwiazda spada taka nieśmiała i blada jak róża listopada +++

Toyer	2025.11.04; 11:22:00
Wiatr pieśnią kołysze - melodią piękną jak róże

molica	2025.11.04; 11:06:53
PS zdążyłam jako 2-ga.

Super-Tango	2025.11.04; 11:00:08
Twój wiersz urzeka jesiennym klimatem i niezwykłą wrażliwością. Subtelne obrazy mgieł, deszczu i wiatru tworzą poetycką symfonię melancholii i zadumy. Czuć w nim rytm natury, spokój przemijania i tęsknotę ukrytą w szepcie listopada. Całość ma w sobie delikatność snu i muzykę ciszy, która pozostaje w czytelniku na długo po lekturze.+) Pozdrawiam serdecznie

molica	2025.11.04; 10:58:05
PS Przepraszam, ale za chwilę...

molica	2025.11.04; 10:57:16
Witaj, jesienny, bardzo metaforyczny utwór...(+)1-wszy. Pozdrawiam.