Kolce akacji

Kolce akacji Zygmunt Jan Prusiński KOLCE AKACJI W obronie twoich myśli i w sposobie uleczenia sortuję szelesty z zewnątrz. Nie pamiętam już twarzy zmienia się codziennie jakbyś grała w filmie "Niedorzeczna iskra" - dawno nie kochaliśmy się tudzież względy bo szkoda dni i nocy by schnąć więc wróć uśmiechnięta i promienna. Pamiętam jak pisałem muzykę (Wewnętrzne wzruszenie) byłem bardzo młodym twórcą to był mój początek pisania muzyki - potem przyszedł czas na piosenki - nie miałem menadżerów ani wytwórni - walczyłem o sławę sam ale ciężko było w komunie. Teraz wystarczy że masz pieniądze i nagrywasz w studio ale przyszło małżeństwo i rodzina i marzenia wyschły jak kolce akacji. Miałem dobry głos do dzisiaj pozostał jak jestem poza miastem w lesie czy na polach rozśpiewuje z bratem wiatrem niedoszłe przeboje - szkoda poszedłem w literaturę. A książek tyle napisałem że nie zliczę i nie staram się zliczyć - tylko na pewno dziesięć tysięcy wierszy mam na liczniku. 22.09.2025 - Ustka Wtorek 22:53

Napisz do autora « poprzedni ( 62 / 182) następny » Serenada1948 dodany: 2025-09-23, 03:38:48 typ: życie wyświetleń (174) głosuj (65)

Serenada1948

2025.09.23; 03:57:33

Zygmunt Jan Prusiński BRZMIENIE OBOPÓLNE W LIŚCIACH ŚPIEW Motto: „wplatam w mozaikę życia spokój sny o wieczności” Ewa Prusińska - Jolasińska Symfonia miłości grana z uczuć z leśnymi chórkami choćby na tej polanie gdzie biegłaś boso w maju trochę rozwiana przez wiatr a ja burzyłem we włosach pieszczotliwe przysięgi bo nadzy jesteśmy stworzeni dla siebie jak ten oset rodzinny który broni dostępu... Wiele będziesz tych snów miała ze mną każdy sen w specjalnym koszyczku może i twoje jaskółki nas odwiedzą na małej przestrzeni powrócą wiersze z książki „Mandoliny na rosie” by nam służyć namacalnie że miłość nas złączyła w sentymentalną podróż... 21.11.2012 - Ustka Środa 9:41 Wiersz z książki „Kobieta z rajskich korzeni”

ennio74	2025.09.23; 03:55:37
Jak zawsze pięknie.

Serenada1948

2025.09.23; 03:52:01

Zygmunt Jan Prusiński TAM ZA ZAKRĘTEM GWIAZD Ewie Prusińskiej - Kolasińskiej Motto: "wszeptujemy w siebie kobietę i mężczyznę"... Nora Constance Nie biegnij tam gdzie światło skraca twoje pragnienie dotknięcia kwiatu by rósł w twej dłoni naucz się rozbieżności by przestrzeń czuć poza dźwiękami a nasze jabłonie dzikie i dzikie grusze czekają byśmy przysięgi złożyli tuląc rytm i odpoczynek bo każdy ma prawo zerwać jedną gwiazdę i zapewne księżyc przekaże uśmiech - bo księżyc jest przyjacielem zakochanych... 17.11.2012 - Ustka Sobota 17:30

Serenada1948

2025.09.23; 03:49:19

Zygmunt Jan Prusiński EWY PIERWSZY WIERSZ Motto: „Biegnę jak tancerka w locie muskam struny twoich wrażliwości podniebnych wyobrażeń o kobiecie stworzonej z rajskich korzeni”. Ewa Prusińska - Kolasińska Wczoraj był ważny dzień... Uczucie twoje otworzyło swe tajemnice - wybuchłaś jak wulkan z uczuciami rozdałaś je moim śladom. A szłaś za mną jak tęcza. Akurat spisywałem kolorowe drzewa w wierszach - majestatycznie czułaś się ptaszyną i tak powstawały wersy... Jesienna jaskółko w jesiennym wierszu otocz ten lot twój ku mnie ozłocony ! Tyle zostawiam pocałunków ile kamieni śpiewających nad rzekami wiersze mówiącymi o miłości. Wczoraj twój duch prawdziwy - i stałaś się niebiańską poetką... 19.11.2012 - Ustka Poniedziałek 8:56

Serenada1948

2025.09.23; 03:46:56

Zygmunt Jan Prusiński KRYTYK I POETKA Motto: "Chyba jestem za odważna pisząc tak od razu publicznie wiersze..." Ewa Prusińska - Kolasińska Kontury strachu gdzieś mknące po niewidocznych liniach na parapecie okruchy dla sikorek i twoje portrety wiodące. Płyniesz niczym nimfa w chmurach macham ku tobie lawendą z ogrodu miłej sąsiadki która pozwala bym rwał kwiaty dla ciebie. Mam podziw dla twej odwagi szykuję za to na dwoję kolację - recytacja wieczoru pod dębem oszkli się tworzywo słowne... Tylko się nie bać - tylko się nie bój zaproszę księżyce z podróży - niech cicha noc gwiazd oświetli moje pocałunki na twej piersi. 19.11.2012 - Ustka Poniedziałek 22:10 Wiersz z książki „Kobieta z rajskich korzeni"

Serenada1948

2025.09.23; 03:43:18

Zygmunt Jan Prusiński PIJANY KONTRABAS Motto: „Czas sam się określi - porozbija zegary zakręci wskazówkami” Ewa Prusińska - Kolasińska Nie muszę się spieszyć mgła porosła na wybrzeżu. Okolica posłuszna wiatrom jak ty w ogrodowym oknie. Czy słyszysz powracającego? Mozaika w oczach celebruje, ugina się dźwięk i powłoka. Talent twój idealnie boski - skąd ta jesienna metafora? Pijany kontrabas podnosi tonację ksiądz wskrzesił zapowiedzi... A moje mewiska na dachach tańczą – bo umieją tańczyć. 19.112012 - Ustka Poniedziałek 16:15 Wiersz z książki „Kobieta z rajskich korzeni”