Kiedy milkną światła

Kiedy milkną światła podążam drogą wyciętą z ciemności bez drogowskazów bez białych strzałek które powiedziałyby którędy do jutra asfalt pod stopami pamięta więcej ode mnie ślady hamowania mokre od deszczu rozsypane jak wspomnienia których nie da się już zebrać czerwone światło płonęło przede mną jak ostrzeżenie a ja jak ćma przyciągana ogniem jechałam dalej na rondzie kręciłam się w kółko pod prąd przeciw wszystkim znakom aż świat rozmazał się za szybą przede mną został tylko ciemny koniec drogi później przyszła cisza nie ta między słowami lecz taka która osiada na ramionach jak pierwszy śnieg zwolniłam światła mijanych lat gasły jedno po drugim ostatnie z nich mrugało do mnie cicho zatrzymałam się na poboczu własnego życia pierwszy raz nie bałam się ciszy patrzyłam przed siebie na drogę ginącą gdzieś za horyzontem na drzewa które pochylały się nad nią jak starzy świadkowie na niebo powoli gasnące od zachodu wtedy zrozumiałam że nie zgubiłam drogi to droga prowadziła mnie przez wszystkie moje błędy przez czerwone światła których nie chciałam widzieć przez zakręty na których zostawiłam część siebie teraz jadę wolniej nie ścigam już czasu nie próbuję wyprzedzić własnego cienia wiem że przede mną jest jeszcze kawałek drogi choć jej koniec stoi już gdzieś za mgłą może dlatego nie chcę już patrzeć na licznik chcę patrzeć przez szybę na światło które kładzie się na asfalcie na drzewa poruszane wiatrem na tych którzy jadą obok bo jeśli droga kiedyś naprawdę się skończy chcę odejść nie z myślą że przejechałam ją za szybko lecz z pewnością że choć przez chwilę była moja

Napisz do autora « poprzedni ( 133 / 134) następny » elcik dodany: 2026-09-01, 19:42:50 typ: życie wyświetleń (52) głosuj (1)

elcik	2026.09.02; 10:42:48
Dziękuję serdecznie

Jamere	2026.09.02; 05:43:36
Przepięknie

lava	2026.09.02; 00:55:47
pomysł na wiersz w ostatniej strofie. :)

Jan.K	2026.09.01; 21:52:10
bardzo mądry wiersz - + - podobno za dwa wiersze będę mógł głosować