|
Kapsuła czasu
Kapsuła czasu |
Za grubym szkłem chłód dioramy milczy,
w uwięzionej ramie zastygł sztuczny świat.
Namalowany sen jest nazbyt cichy,
lecz martwe płótno dziś poruszy... Wiatr.
Nie chcę być widzem, co z dystansu patrzy
na blask rzekomy, na skamieniały czas.
Twoje jezioro kryje nurt bogatszy,
niźli gablota, co chce zamknąć nas.
Rozbijam tafle szklanego milczenia,
nie trzeba kronik dla minionych dat.
To, co jest żywe, nie zniesie więzienia –
w gęstwinie westchnień budzi się nasz świat. |
|
w tle "wracam jak sen" |
|
|
|
-->> Aby głosować lub komentować musisz się zalogować.
Litawor |
2026.09.13; 16:17:08 |
Te strofy zatrzymują i mogą być zarówno erotykiem, jak i głębokim rozmyślaniem nad życiem.
Pozdrawiam :) |
wiewióra |
2026.09.13; 13:22:17 |
To co jest żywe ,nie zniesie więzienia
Wiem cos o tym Pozdrawiam ciepłojesiennie |
Okoń |
2026.09.13; 13:18:44 |
Super. W gęstwinie westchnień budzi się nasz świat.
Miłego dnia życzę |
Amber N |
2026.09.12; 21:07:51 |
Piękny wiersz.
Pozdrawiam wieczorowo+7 |
Pola46 |
2026.09.12; 19:50:13 |
| To co jest żywe, potrzebuje wolności, swobody działania i doznań tak głębokich jak nieznane jezioro kryjące w sobie bogaty nurt. Piękne słowa. pozdrawiam serdecznie. +) |
Bary |
2026.09.12; 19:21:28 |
To co jest żywe nie zniesie więzienia
To piękna myśl i deklaracja wolności
pozdrawiam serdecznie (5+) |
Anna z |
2026.09.12; 18:09:58 |
Piękny wiersz+4
Zabieram do ulubionych
Pozdrawiam serdecznie |
babajaga |
2026.09.12; 16:35:09 |
| Zatrzymał mnie ten wiersz. Szczególnie myśl, że to, co żywe, nie zniesie więzienia. Piękny obraz i dużo do myślenia. |
Super-Tango |
2026.09.12; 16:04:04 |
To nastrojowy, refleksyjny wiersz o próbie wyrwania się z zamkniętego, sztucznego świata wspomnień. Obraz dioramy i szklanego więzienia symbolizuje zatrzymanie czasu, podczas gdy jezioro, wiatr i „gęstwina westchnień” wprowadzają życie, ruch i emocje. Całość ma romantyczny, lekko melancholijny charakter i dobrze współgra z motywem „wracam jak sen” w tle+)
Pozdrawiam serdecznie |
Miauu |
2026.09.12; 14:41:32 |
To bardzo nietuzinkowy ale świetny erotyk ! Zamiast dosłowności budujesz napięcie poprzez metaforę muzealnej dioramy, szkła, jeziora i uwięzionego czasu. „Rozbijanie tafli szklanego milczenia” staje się pięknym obrazem przekraczania dystansu i uwalniania tego ,,co żywe". Szczególnie podoba mi się przeciwstawienie skamieniałego, sztucznego świata — światu, który dopiero „budzi się” w gęstwinie westchnień. To erotyk bardziej o bliskości i przebudzeniu niż o fizyczności, dzięki czemu pozostawia wielkay przestrzeń do własnej interpretacji.
Podoba mi się !
+
Serdecznie pozdrawiam
Miauu |
|
|