Hej ty losie

Hej ty losie Jeszcze otrzyj mi pot z czoła Ucisz serca głośne bicie Nie daj troskom mnie pognębić Sama przegnać ich nie zdołam Po to miałam długie życie Bym się nie musiała spieszyć Czasu było aż zanadto I każdy mógł mnie rozgrzeszyć Udanych godzin dni i nocy.

Napisz do autora « poprzedni ( 467 / 469) następny » molica dodany: 2026-04-14, 12:44:42 typ: życzenia wyświetleń (111) głosuj (9)

Super-Tango

2026.04.15; 11:40:00

To krótki, refleksyjny wiersz o zmęczeniu losem i potrzebie ukojenia. Autorka zwraca się do losu jak do siły wyższej, prosząc o spokój, ulgę i ochronę przed troskami, których sam nie potrafi pokonać. W drugiej części pojawia się nuta zadumy nad upływem czasu – życie było długie, pełne możliwości i wybaczenia, ale mimo to nie przyniosło pełnego ukojenia. Całość ma ton cichy, melancholijny i bardzo osobisty.+) Pozdrawiam serdecznie

Noami	2026.04.14; 20:04:07
Bożenko nie ma co się spieszyć. Teraz możesz robić wszystko. Pozdrawiam ciepło i miłego wieczoru życzę :) +9

molica	2026.04.14; 19:51:20
Witaj Rafale, ba, nawet gdybym chciała... Pozdrawiam.

ennio74	2026.04.14; 19:32:13
Nie ma co się śpieszyć... Pozdrawiam +8

Na liniach czasu	2026.04.14; 18:44:25
wesołe jest życie staruszka :D

molica	2026.04.14; 17:05:49
Witaj Tomku, jeśli Ty też to gratuluję... Pozdrawiam z uśmiechem. B.

molica	2026.04.14; 17:04:42
Witaj Zbyszku, no nie ten tekst skopiowaleś z mojego 'dawnego grona'? Pozdrawiam z uśmiechem.

Toyer	2026.04.14; 16:52:03
Walczą z losem wszyscy - oby bywał jak najlepszy +

Bary	2026.04.14; 16:38:16
No nie moje veto Co to za kapitulacja los co dał to dał Ale ty możesz najwyżej powiedzieć że ci teraz lata Ty masz być ostra, cięta i bezkompromisowa w swoich poglądach bo taką Bożenę ja poznałem na Zaciszu innej nie akceptuję Pozdrawiam serdecznie (6+)

MILAF.	2026.04.14; 15:41:37
Super miniatura Jest jak wywołanie losu- ,,do tablicy'' Rodzaj zgody a może rozliczenia za dary losu? Pozdrawiam uprzejmie

molica	2026.04.14; 15:30:33
Witaj Anno, trafnie to podkreśliłaś. Ta drobna różnica między jeszcze może, a nie musi... I Tobie tego z serca życzę. Poznaj smak tylko te strony - późnego wieku. Miłego dnia. B.

molica	2026.04.14; 15:25:36
Hallo Jurku, dzięki za staranną (jak zawsze) analizę tych ośmiu wersów. I oczywiście za odczytanie w punkt. Odpozdrawiam także bardzo serdecznie. B.

molica	2026.04.14; 15:22:46
Witaj Bogusiu, piękne dzięki za prymusowe się zjawienie... Pozdrawiam z uśmiechem. B.

Anna z	2026.04.14; 13:24:03
Nie każdy ma to szczęście,by poznać smak późnego wieku, kiedy wszytko się jeszcze może, niczego się już nie musi+3 Pozdrawiam serdecznie

Super-Tango

2026.04.14; 13:08:35

Twój wiersz ma charakter refleksyjny i wyciszony, przypomina osobistą rozmowę z losem lub modlitwę o ukojenie. Autorka zwraca się do „losu” jak do siły wyższej, prosząc o spokój, ulgę i zatrzymanie ciężaru trosk. W tle pojawia się świadomość upływu czasu oraz bilans życia – poczucie, że było go „aż zanadto”, ale nie zawsze przyniósł on spełnienie czy wewnętrzne ukojenie. Wiersz łączy w sobie zmęczenie egzystencjalne z pogodzeniem się z przemijaniem, tworząc nastrój cichej rezygnacji i potrzeby łagodnego pojednania z własnym losem.+) Pozdrawiam serdecznie

wiewióra	2026.04.14; 12:58:20
Los różnisty bywa ,dobrze gdy czasem pocieszy