gdy noc się błąka

gdy noc się błąka Gdy noc się błąka w sennych pejzażach malując spokój minionych chwil niebo wysoko w dolinie marzeń tam kalejdoskop przeżytych dni malując spokój minionych chwil i tych co przecież jeszcze będą tam kalejdoskop przeżytych dni w źrenicach światło płonie udręką i tych co przecież jeszcze będą nadzieją pachnie gwiazdy krzyk w źrenicach światło płonie udręką gdy je kaleczy nieznany świt nadzieją pachnie gwiazd cichy krzyk drżą gdy stają się supernową gdy je kaleczy nieznany świt czekają chwili by iść swą drogą drżą gdy stają się supernową niebo wysoko w dolinie marzeń czekają chwili by iść swą drogą gdy noc się błąka w sennych pejzażach

Napisz do autora « poprzedni ( 2000 / 2012) następny » Anna z dodany: 2026-08-04, 07:42:43 typ: tęsknota wyświetleń (84) głosuj (12)

Anula	2026.08.04; 20:12:02
Jak zwykle pięknie namalowany słowem pantum… +11 Pozdrawiam serdecznie :)

ennio74	2026.08.04; 17:31:07
No jak... no powiedz mi jak nie kochac Twojej poezji.... "nadzieją pachnie gwiazd cichy krzyk drżą gdy stają się supernową gdy je kaleczy nieznany świt czekają chwili by iść swą drogą". +10

andrew	2026.08.04; 16:01:05
Ślicznie, bardzo. Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

Katarzyna K.	2026.08.04; 15:10:01
.+) Pozdrawiam serdecznie

Amber N	2026.08.04; 14:48:08
Piękne pantum. Pozdrawiam serdecznie +7

Super-Tango	2026.08.04; 13:19:06
To nastrojowy, refleksyjny pantum, w którym obrazy nocy, gwiazd i światła splatają się z rozważaniami o pamięci, przemijaniu oraz nadziei na przyszłość. Powracające wersy tworzą hipnotyczny rytm, podkreślając cykliczność ludzkich przeżyć i subtelne przenikanie się wspomnień, marzeń oraz oczekiwania na to, co dopiero nadejdzie.+) Pozdrawiam serdecznie

Boreas	2026.08.04; 12:39:24
Ten wiersz to jakby odszukiwanie się w przeszłości by zrozumieć nowe drogi przyszłości, powrót do marzeń, to wygląda jak dążenie do metafory z osoby zamkniętej w sobie, do supernowej osobowości, myślę że Ci się rozbłysnąć całą gamą kolorów jak Aurora Borealis gdzie między innymi dominuje kolor zielony czyli nadziei, czyli odwrotność tęczy białej inaczej stagnacji Serdecznie pozdrawiam z plusem

JNaszko	2026.08.04; 09:12:04
Pięknie Aniu +++++ Jurek pozdrawiam

Halinka	2026.08.04; 08:34:30
Pięknie +(3)

Miauu

2026.08.04; 08:06:31

Poprzez subtelne uczucia tęsknoty, nadziei, zadumy i cichego bólu pokazujesz człowieka zawieszonego między pamięcią minionych chwil a wiarą w to co dopiero nadejdzie. Emocje mają charakter spokojny lecz głęboki. Niepokój i udręka splatają się z zachwytem nad pięknem świata a motyw gwiazd i supernowej sugeruje, że nawet cierpienie może stać się początkiem przemiany i odnalezienia własnej drogi. Piękne rozbudowane metafory („nadzieją pachnie gwiazd cichy krzyk”, „w źrenicach światło płonie udręką”), personifikacje nocy, świtu i gwiazd, bogate obrazy kosmiczne oraz powtórzenia wersów, które nadają utworowi kołyszący, rytm i wzmacniają wrażenie nieustannego krążenia wspomnień i marzeń. + Serdecznie pozdrawiam Miauu

Toyer	2026.08.04; 07:48:44
Chwile przeżyte - jak błąkające się noce - chwile co będą - płonącą gwiazdą +