Focus

Focus Czas przeszły dokonany zostawił inne obrazy, ramy – raczej – w moim guście. Aż wstyd przyznać: czuję dziwną bliskość z niedokończonym obrazem Jamesa Vermeera. Nadmiar pereł spoczywa w szkatułce – tam jedna. Twarzy dziecka już nie rozpoznaję... Od zawsze brakowało namiętnych ust barokowego anioła. Skąd ta bezczelna identyfikacja? Wiem. I nie wiem. Podskórnie czuję potrzebę samoakceptacji. Konfabulacja – strawa wyobraźni – buzuje w miejscach niedomalowanych...

Napisz do autora « poprzedni ( 173 / 179) następny » MILAF. dodany: 2026-07-08, 09:24:48 typ: inne wyświetleń (77) głosuj (10)

Amber N	2026.07.08; 21:25:17
Puste ramy, w które można wstawić swój obraz, to nic że powstaje tylko w wyobraźni. Wyobraźnia potrafi pięknie malować, a najważniejsze, że maluje to co chcemy. Pozdrawiam. +10

Anula	2026.07.08; 18:41:07
Bardzo ciekawy wiersz o tym, jak niedoskonałość potrafi być bardziej prawdziwa niż gotowy obraz… +9 Pozdrawiam serdecznie :)

Noami	2026.07.08; 15:33:24
Niedomalowany obszar obrazu jest jak czysta kartka, można tam wstawić własne myśli.. Mam nadzieję, że nie pomyliłam się czytając Twój wiersz. Sztuka holenderskiego mistrza J. Vermeera.. Pozdrawiam ciepło :)+

Bary	2026.07.08; 14:49:46
To analiza własnego życia i własnych poglądów Szukanie samej siebie i poszukiwanie samoakceptacji Pozdrawiam serdecznie (7+)

Miauu

2026.07.08; 13:52:47

Metaforyczna wędrówka po galerii własnej pamięci gdzie niedokończone obrazy stają się odbiciem człowieka, który uczy się akceptować swoje pęknięcia, braki i przemilczenia. To opowieść o odkrywaniu, że największą wartość mają nie idealnie domknięte historie lecz miejsca pozostawione wyobraźni bo właśnie tam dojrzewa prawda o sobie. Sugerujesz że samoakceptacja rodzi się nie z doskonałości lecz z odwagi by spojrzeć na własne „niedomalowane” wnętrze i uznać je za pełnoprawne dzieło. + Serdecznie pozdrawiam Miauu

JNaszko	2026.07.08; 10:57:13
No ładnie +++++ Jurek pozdrawiam

Super-Tango

2026.07.08; 10:45:29

To refleksyjny, intelektualnie prowadzony wiersz o pamięci, tożsamości i potrzebie samoakceptacji. Motyw niedokończonego obrazu staje się metaforą człowieka, który nieustannie dopowiada własną historię i odnajduje siebie w tym, co niepełne. Bogata symbolika oraz subtelne nawiązania do sztuki nadają wierszowi wieloznaczność, pozostawiając czytelnika z przestrzenią do własnych interpretacji.+) Pozdrawiam serdecznie

Medusa	2026.07.08; 09:44:53
Dojrzały wiersz, w którym podmiot liryczny poddaje refleksji siebie. Takie spojrzenie na siebie podmiotu lirycznego dość krytycznie, z pełną świadomością mechanizmów obronnych

Toyer	2026.07.08; 09:35:00
Tytuł mnie intryguje - poeta czasem pisze o tym co malarz maluje +

Katarzyna K.	2026.07.08; 09:33:13
Aż wstyd przyznać: czuję dziwną bliskość z niedokończonym obrazem Jamesa Vermeera. Nadmiar pereł spoczywa w szkatułce – tam jedna. Twarzy dziecka już nie rozpoznaję... Od zawsze brakowało namiętnych ust barokowego anioła. plus