Dwie gwiazdy

Dwie gwiazdy w kosmicznym pyle na mlecznej drodze spotkały się dwie gwiazdy małe a księżyc świecił srebrnym rogiem oświetlał blaskiem ich spotkanie szeptały sobie czułe słowa wpatrzone w oczu jasny blask do nich się śmiała supernowa która nie mogła w nocy spać po wymierzonej czasem orbicie krążyły przez miliardy lat i wciąż kochały się nad życie wpatrzone w bladą księżyca twarz jasności płomień je oświetlał i wciąż płonące komet warkocze które pędziły w przestrzeń nieba po nieskończonym tu kosmosie widziałem je gdy po północy świeciły wciąż niezmiennie jasno tak zapatrzone w swoje oczy nie mogły zapomnieniem zasnąć wieczności strumień co na niebie znaczył kolejnej orbity promień przygarnął czule je do siebie aż w jedną gwiazdę złączył obie pewnie świeciły by tu do rana lecz je zagasił słoneczny wiatr i teraz uczą nas kochania które na ziemi będzie trwać

Napisz do autora « poprzedni ( 1638 / 1642) następny » Markus55 dodany: 2026-06-02, 11:10:53 typ: życie wyświetleń (50) głosuj (7)

ennio74	2026.06.02; 18:36:14
Cudownie o gwiazdach... Śliczny wiersz. +7

gośka26	2026.06.02; 16:20:43
Piękny wiersz:)

Amber N	2026.06.02; 14:15:42
Piękna kosmiczna opowieść o miłości gwiazd. Pozdrawiam +5

Bary	2026.06.02; 13:57:53
Kosmiczna miłość Pięknie pozdrawiam serdecznie (4+)

wiewióra	2026.06.02; 13:19:46
Pięknie o gwiezdnej miłości >pozdrawiam Marku

dlaumoR.	2026.06.02; 12:33:45
Uczmy się miłości od Tych gwiazd połączonych ...na wieki... Pozdrawiam serdecznie życzę miłego dnia:)

Anna z	2026.06.02; 11:23:48
Przepiękny wiersz+1 Zabieram do ulubionych Miłego dnia życzę