Droga bez śladu

Droga bez śladu Droga bez śladu Gubi się ten kto nie zna celu idzie przez życie jak cień po cudzych ścianach zbiera dni lecz nie rozumie czasu dotyka ludzi a nie potrafi zostać światło myli z blaskiem hałas nazywa prawdą i coraz bardziej milczy w sobie bo człowiek bez celu nie stoi w miejscu on powoli znika lecz wystarczy czasem jedno pytanie zadane duszy jedno „po co” które zapali ciemność i wtedy nawet najdłuższa noc staje się drogą a nie zagubieniem

Napisz do autora « poprzedni ( 708 / 714) następny » ennio74 dodany: 2026-06-03, 07:40:02 typ: życie wyświetleń (71) głosuj (10)

Anula	2026.06.03; 19:24:34
Piękny i bardzo życiowy wiersz. Czasem naprawdę wystarczy jedno szczere pytanie zadane samemu sobie, żeby odnaleźć kierunek i przestać tylko przechodzić przez życie… +10 Pozdrawiam serdecznie :)))

Miauu	2026.06.03; 16:28:10
Twój wiersz jest to cichy płomień tlący się pod warstwą popiołu. Niesie w sobie tęsknotę za sensem, ból wewnętrznego zagubienia, samotność człowieka oddalającego się od siebie ale także ukrytą nadzieję, że jedno szczere pytanie zadane własnej duszy może przemienić mrok bezcelnej wędrówki w światło prowadzące ku odnalezieniu siebie. + Serdecznie pozdrawiam Miauu

JNaszko	2026.06.03; 15:08:20
Bywa w życiu +++++ Jurek pozdrawiam

DerTodisteinMeister	2026.06.03; 13:45:43
Piękny wiersz! Ten fragment podoba mi się najbardziej :) ''które zapali ciemność i wtedy nawet najdłuższa noc staje się drogą a nie zagubi'' Pozdrawiam serdecznie z plusem

Super-Tango

2026.06.03; 13:41:27

To refleksyjny i filozoficzny wiersz o poszukiwaniu sensu oraz wewnętrznego kierunku w życiu. Autor ukazuje zagubienie człowieka, który funkcjonuje bez jasno określonego celu, dryfując przez codzienność i tracąc kontakt z własnym wnętrzem. Szczególną siłę mają proste, trafne metafory, takie jak „cień po cudzych ścianach” czy przeciwstawienie światła i blasku, które podkreślają różnicę między pozorem a prawdą. Mimo melancholijnego tonu utwór niesie nadzieję – wskazuje, że czasem jedno szczere pytanie zadane samemu sobie może stać się początkiem odnalezienia własnej drogi. Całość jest oszczędna w środkach wyrazu, ale jednocześnie wymowna i skłaniająca do głębszej refleksji.+) P[ozdrawiam serdecznie

MILAF.	2026.06.03; 12:12:04
6 sie kłania uprzejmie

A.A.C.	2026.06.03; 09:17:44
Życie się zaczyna i ucieka, przemija wszystko jak nurtu rzeka .A.A.C. Pozdrawiam

MILAF.	2026.06.03; 09:16:45
Podmiot liryczny wskazuje spsób- jak wybrnąć z matni... Znam ten stan Dziękuję, że przybliżyłeś i nazwałeś tę ,,drogę" Zapiszę w : ulubionych Pozdrawiam serdecznie

Anna z	2026.06.03; 09:15:02
Świetny wiersz!+5 Pozdrawiam serdecznie miłego dnia

Amber N	2026.06.03; 08:52:23
Żyć i nie mieć celu, to tylko przetrwanie i życie z dnia na dzień. Wegetowanie. Pozdrawiam +4

Markus55	2026.06.03; 08:50:26
pięknie napisany wiersz pozdrawiam:)+

Bary	2026.06.03; 08:11:39
Życie bez celu to czysta egzystencja Właściwie trwanie w bezruchu Tylko cel nadaje życiu sens A pytanie po co , czemu zmienia często wszystko Pozdrawiam serdecznie (2+)

Pióro Amora	2026.06.03; 08:06:34
Twój wiersz to trafna diagnoza egzystencjalnego bezwładu, gdzie brak życiowego azymutu zamienia człowieka w cień ulegający pozorom i powierzchownym relacjom. Na szczęście to jedno fundamentalne pytanie „po co” potrafi w ułamku sekundy rozproszyć ten mrok i zamienić zagubienie w czytelną mapę. Miłego dnia +++ (1)