Czas się zapętla

Czas się zapętla Gdzieś hen daleko jest tajemnica gdy światła drżeniem budzi się myśl pamięć i oddech srebra księżyca za horyzontem budzi się świt gdy światła drżeniem budzi się myśl rozlewa piękno tak niepojęte za horyzontem budzi się świt czas się zapętla szepcząc zaklęcia rozlewa piękno tak niepojęte warstwy nadziei i duszy krzyk czas się zapętla szepcząc zaklęcia łowiąc w odmętach zapach tej łzy warstwy nadziei i duszy krzyk i skrzydłowietrzny obraz smutku łowiąc w odmętach zapach tej łzy co rzeźbi pamięć tak pomalutku i skrzydłowietrzny obraz smutku staje się chwila gdy chwytam dzień co rzeźbi pamięć tak pomalutku w barwach już znika poranny lęk staje się chwila gdy chwytam dzień pamięć i oddech srebra księżyca w barwach już znika poranny lęk gdzieś hen daleko jest tajemnica

Napisz do autora « poprzedni ( 1942 / 1951) następny » Anna z dodany: 2026-06-03, 05:30:38 typ: tęsknota wyświetleń (64) głosuj (11)

Anula	2026.06.03; 19:09:06
No i jak zwykle świetny pantum! +11 Pozdrawiam serdecznie:)))

Miauu

2026.06.03; 16:14:37

W Twoim wierszu emocje płyną jak srebrzysta rzeka ukryta pod mgłą świtu. Na powierzchni niesie zachwyt, nadzieję i ukojenie lecz w jej głębinach drżą ciche nuty tęsknoty, smutku i pamięci o tym, co nieuchwytne. Czas splata tu serce z duszą niczym krąg księżycowego światła, w którym ukryty ból powoli przemienia się w barwę nowego dnia, a lęk ustępuje miejsca delikatnej wierze w odnalezienie tajemnicy życia. Pięknie ! + Serdecznie pozdrawiam Miauu

DerTodisteinMeister	2026.06.03; 13:48:15
"[...] widzę ten obraz! Gdzie? Przed oczyma duszy mojej" gdy światła drżeniem budzi się myśl rozlewa piękno tak niepojęte za horyzontem budzi się świt czas się zapętla szepcząc zaklęcia Pozdrawiam z plusem

Super-Tango

2026.06.03; 13:36:29

To nastrojowy i subtelny pantum, w którym przeplatają się motywy czasu, pamięci, nadziei i przemijania. Powracające wersy tworzą hipnotyczny rytm, podkreślając wrażenie krążenia myśli oraz tytułowego zapętlenia czasu. Wiersz operuje bogatą, poetycką obrazowością – światłem, księżycem, świtem i oddechem natury – budując atmosferę zadumy i refleksji. Całość pozostawia czytelnika z poczuciem tajemnicy oraz przekonaniem, że wspomnienia i emocje nieustannie powracają, nadając sens kolejnym chwilom życia.+) Pozdrawiam serdecznie

Toyer	2026.06.03; 10:04:36
Czas zapętlony - w pantum ubrany +

MILAF.	2026.06.03; 09:10:17
Oj, tak...po przeczytaniu Twego wiersza - czuje to.jeszcze doražnieǰ.. Podziwiam, serdecznie pozdrawiam

Markus55	2026.06.03; 08:43:12
stworzyłaś romantyczny nastrój wiersza wszystko w nim płynie a czas się zapętla za horyzontem naszych marzeń pięknie Aniu pozdrawiam miłego dnia:)+

Amber N	2026.06.03; 08:26:04
Jak cudownie wstaje ten świt, którego delikatne oznaki próbujesz uchwycić. Pozdrawiam, miłego dnia +5

ennio74	2026.06.03; 08:12:43
U Ciebie Aniu jak zawsze pięknie. Pozdrawiam, życząc pięknego dnia. +4

Bary	2026.06.03; 07:41:31
Pięknie Pozdrawiam serdecznie (3+)

JNaszko	2026.06.03; 07:02:27
Gdzieś jest tajemnica +++++ Jurek pozdrawiam

Pióro Amora

2026.06.03; 05:44:25

Ten wiersz działa jak literacki perpetuum mobile – misterna maszyna z słów, w której początek jest jednocześnie końcem. Zamknęłaś ulotność ludzkich emocji w geometrycznej klatce formy. To fascynujący paradoks: choć tekst mówi o płynięciu czasu i budzeniu się świtu, struktura wiersza całkowicie ten czas zamraża. Trwający w nieskończoność taniec nocy z porankiem udowadnia, że w poezji – tak jak w pamięci – nic nigdy naprawdę nie przemija, a jedynie wraca w nowym świetle. Miłego dnia +++ (1)