Błogosławiona cisza

Błogosławiona cisza Cisza nie zawsze boli , czasem bywa, że leczy, ulży duszy niedoli i szczęściu nie zaprzeczy. Rozłoży się dokoła owinie niby wata, znienacka nie zawoła, zdławi niepokój świata. Oddalić myśli umie, wyrówna to co krzywe, tłumaczy i rozumie , co ważne i prawdziwe. Gdy wejdzie na pokoje lekka jak oddech ciepła wyrzuci ból i znoje. Dobra, czuła, najlepsza.

Napisz do autora « poprzedni ( 1788 / 1791) następny » wiewióra dodany: 2026-04-08, 09:48:07 typ: inne wyświetleń (66) głosuj (8)

Miauu

2026.04.09; 22:04:27

Twój refleksyjny wiersz o ciszy ukazuje ją jako siłę, która przynosi ulgę, porządkuje myśli i pomaga odnaleźć prawdę oraz spokój wewnętrzny. Posłużyłaś się personifikacją (cisza „leczy”, „tłumaczy”, „rozumie”), metaforami (np. „owinie niby wata”, „lekka jak oddech”) oraz epitetami co podkreśliło jej łagodność i dobroć. Obecne są także rymy i rytmiczna budowa wersów, które wzmacniają jego spokojny, harmonijny charakter. Podoba mi się. Serdecznie pozdrawiam Miauu

Konik polny	2026.04.08; 20:58:17
Mam wrażenie, że ostatnio ludzie boją się ciszy. Mówi się o niezręczności, gdy dwie osoby siedzą razem w ciszy. Cisza nie musi być niezręczna. To jak wyższy poziom wtajemniczenia w relację. No chyba ze to faktycznie jakieś ciche dni... Pozdrawiam Serdecznie!

Anula	2026.04.08; 17:43:06
Tak, cisza to lek na całe zło świata. Pięknie opisana cisza…

ennio74	2026.04.08; 16:54:18
Cisza jest czasem zbawieniem... Jest niezbędna... +6

fenixferrum	2026.04.08; 14:31:20
Ileż to razy żałowałem, że dałem się ponieść emocjom, zamiast ugryźć się w język. Łódka która wypłynie na jezioro zawsze może zawrócić, słowa które raz wypłyną z naszych ust zawrócić nie mogą. Dlatego cisza daje szansę na zastanowienie, porozumienie, dlatego cisza może być lekiem na złe emocje.Najpiękniejsza cisza to ta, która łączy usta w pocałunku. Pięknie to ujęłaś Bogusiu. Mirek

Super-Tango	2026.04.08; 11:50:07
To spokojny, refleksyjny wiersz o ciszy jako źródle ukojenia i wewnętrznej równowagi. Autorka ukazuje ją nie jako pustkę, lecz jako coś dobrego i potrzebnego – przestrzeń, która leczy, porządkuje myśli i przynosi ulgę. Całość jest łagodna, harmonijna i pełna ciepła, podkreślając wartość wyciszenia w świecie pełnym niepokoju.+) Pozdrawiam serdecznie

Noami	2026.04.08; 11:41:10
Pięknie, subtelnie dotykasz ciszą.. :)+3

Janka80

2026.04.08; 10:31:04

O, tak! Cisza jest balsamem dla duszy i mózgu. W gwarze i chaosie gubimy siebie i swoje dobre myśli ulegając cudzym manipulacjom. Ja mam duszę samotnika jako jedynaczka spłodzona przez starszych i schorowanych ludzi więc potrzebuję często takiego całkowitego wyłączenia się ze świata. Dla mnie cisza jest błogosławieństwem, co nie oznacza smutku i niechęci do ludzi. Wiersz znakomicie oddaje potrzeby naszej duszy i ciała, by funkcjonować normalnie. Pozdrawiam serdecznie :)+++

andrew	2026.04.08; 10:11:19
Miało o ciszy. Ja lubię ją,może dlatego, że zawsze mogę być w gwarze. Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

MILAF.	2026.04.08; 10:00:12
Punkt pierwszy pozdrawia serdecznie Lubię Twoje wiersze

Markus55	2026.04.08; 09:52:39
niekiedy człowiek potrzebuje ciszy i zaszywa się w najdalszym kącie z dale od zgiełku świata-w twoim wierszu pachnie ciszą która jest spokoju królową-śliczny wiersz Bogusiu pozdrawiam:)