Bez końca, bez nas

Bez końca, bez nas Rozminęliśmy się gdzieś po drodze, między „jeszcze” a „już za późno”, tam gdzie słowa tracą znaczenie, a cisza staje się zbyt głośna. Nie było jednego momentu, żadnego wyraźnego końca — raczej powolne ścieranie się bliskości, jak litery z wyblakłej kartki. Dotyk przestał być odpowiedzią, a spojrzenia omijały się w pół drogi, jakbyśmy bali się znaleźć w nich prawdę, której nie chcieliśmy nazwać. Miłość nie umarła nagle — ona po prostu przestała wracać, jak echo, które kiedyś było nasze, a dziś odbija się już obco. Zostaliśmy z pytaniami, co nie mają dokąd iść, i z uczuciem, które kiedyś było domem, a teraz jest tylko pustym miejscem.

Napisz do autora « poprzedni ( 98 / 100) następny » Nellis dodany: 2026-04-08, 09:18:40 typ: tęsknota wyświetleń (36) głosuj (1)

Na liniach czasu	2026.04.08; 22:36:30
Podoba mi sie Przed ostatnia Zwrotka ;)

ennio74	2026.04.08; 13:51:28
Ile takich relacji umarło... Przykre. +1

wiewióra	2026.04.08; 10:19:58
Bywało i tak