barwy czasu barwy świtu

barwy czasu barwy świtu Gdy noc już ciemność zamyka błysk światła jak sny latarnika chmury szeptem brzemienne świt wstaje znów całym pięknem odmienne są barwą muzyka wiatr niesie w skrzydłach dotyka szelestem liście kołysze budząc leciutko co słyszę głosy ptaszynej orkiestry rozkwita nuta od rana kwiaty budują swe szczęście gdy płatki rozchyla im fala kropli słońca a rosa jak perła lśni drżeniem wniesiona bez końca zapomniana łzami niebycia spłakana już stał się wielki błękit ogromna gwiazda goreje motyl zachwyca się łąką rumak świtu szaleje oddechem ciszy splątaniem myśli o pięknie dioramy lśnią powidoki ekrany barwione czymś nienazwanym

Napisz do autora « poprzedni ( 2010 / 2036) następny » Anna z dodany: 2026-08-15, 09:16:38 typ: przyroda wyświetleń (74) głosuj (11)

Anadiomene	2026.08.15; 22:25:50
Wiersz pełen muzyki i zachwytu nad naturą obraz poranka, w którym świat budzi się do życia w pastelowym, baśniowym klimacie. Pozdrawiam

Katarzyna K.	2026.08.15; 20:46:22
+ Serdecznie pozdrawiam

Anula	2026.08.15; 20:43:35
Cudowny, nastrojowy i pełen barw wiersz, piękny zachwyt nad świtem, naturą i budzącym się światem… +8 Pozdrawiam serdecznie :)

Amber N	2026.08.15; 20:00:49
Każda chwila budzącego się dnia ma swoją melodię. Pozdrawiam serdecznie +7

Boreas	2026.08.15; 18:38:02
To wiersz jakby wewnętrznej przemiany gdzie myśl płynie w inne ramy, to jakby stagnacja zmieniała się w radosne nieznanego Tchnienie, to mój podtekst a wiersz cudowny malowany kolorami sielanki, radości. Serdecznie pozdrawiam z +

Miauu

2026.08.15; 18:03:57

Bardzo podoba mi się Twój wiersz i jego styl. Jest malarski, muzyczny i niezwykle zmysłowy. Świt nie tylko ogląda się ale także słucha i dotyka. Szczególnie piękne są obrazy „ptaszynej orkiestry”, „kropli słońca” i rosy lśniącej jak perła. Natura zostaje tutaj pokazana jako żywy oddychający organizm. Podoba mi się też płynność wersów i nagromadzenie barw, dźwięków oraz ruchu dzięki czemu wiersz przypomina powolne rozjaśnianie obrazu o świcie. Najbardziej urzeka mnie jego zachwyt istnieniem. Taki szczery, niemal dziecięcy, ale ubrany w bardzo piękny poetycki język. + Serdecznie pozdrawiam Miauu

Bary	2026.08.15; 16:47:51
Piękny obraz świtu Warto wstać tak wcześnie i zobaczyć te cudy natury W ogrodzie , na łące , nad rzeką warto Pozdrawiam serdecznie (5+)

andrew	2026.08.15; 13:21:08
Ślicznie, bardzo. Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

Super-Tango

2026.08.15; 12:17:54

To bardzo obrazowy, impresyjny wiersz o narodzinach świtu i przemianie świata z nocnej ciszy w pełnię barw. Autorka buduje nastrój przede wszystkim poprzez światło, kolory, dźwięki natury, rosę, kwiaty, ptaki i wiatr. Wiersz ma charakter malarski i muzyczny — obrazy pojawiają się jeden po drugim, niemal jak kadry lub pociągnięcia pędzla. Ciekawa jest również forma krótkich, porozrywanych wersów, która nadaje utworowi delikatny, oddechowy rytm. Najważniejsze przesłanie można odczytać jako zachwyt nad odradzającym się światem i pięknem chwili, ale pojawia się też nuta melancholii — szczególnie w obrazach „łez niebycia” i tego, co zostaje „zapomniane”. Dzięki temu nie jest to wyłącznie opis pięknego poranka, lecz również refleksja nad czasem, przemijaniem i ulotnością piękna.+) Pozdrawiam serdecznie

Lydia	2026.08.15; 10:38:07
Lubię takie klimaty, brzmi jak pieśń przebudzenia. Telepatia działa, nasze dzisiejsze wiersze są o tej samej tematyce. Serdeczności

Markus55	2026.08.15; 10:05:19
jak zwykle ślicznie i obrazowo twój wiersz rozpala nowy świt i podoba mi się ogromna gwiazda czyli słońce które czyni życie piękniejszym-pozdrawiam i miłej niedzieli życzę:)+

Gabrys	2026.08.15; 09:35:58
Pozdrawiam