Aż po świt

Aż po świt Przy twym łóżeczku synku trwać będę czujnie do rana aż zgasną na starym rynku ostatnie latarnie czuwania choć noc przed nami długa i księżyc uśmiecha się sennie to niebo do ciebie mruga gwiazdami błyszcząc promiennie ciemność jak wielki kocur cień rzuca na twoje posłanie lecz ty się synku nie lękaj bo ja przy tobie zostanę przepędzę złe duszki i trole pogrożę im palcem aż znikną pogładzę cię ręką po czole byś snem łagodnym zamilknął przy twym łóżeczku synku trwać będę czujnie w półmroku godzinka za godzinką aż świt się zatli w twym oku..

Napisz do autora « poprzedni ( 304 / 1647) następny » Markus55 dodany: 2014-02-15, 18:39:51 typ: miłość wyświetleń (529) głosuj (22)

Marzi	2014.02.16; 08:28:21
wiersz pełen uczuć - "przy łóżeczku" i przez całe życie +

Duszka	2014.02.15; 22:48:37
Marku... jakże czuły szept dla synka - "Aż po świt"... :)))))) serdecznie Cię pozdrawiam i wiersz - zabieram :)))

stokrotka33	2014.02.15; 19:49:56
Z miłością. Pięknie. Pozdrawiam :)

wigor	2014.02.15; 19:26:40
Znam to... Pięknie opisałeś ojcowską miłość. PLUS z pozdrowieniami ;-)