13 Czerwca 2018 roku

13 Czerwca 2018 roku Zygmunt Jan Prusiński 13 CZERWCA 2018 ROKU Trzy lata temu był to początek – nieznanych jeszcze przed nami przeżyć – starałem się sobą zainteresować w sklepiku u mamy - muskałem cię w szyję łagodnie pocałunkami byłem wówczas samotnym mężczyzną nikomu nie winien to co czyniłem - a ty Panno M. przyjęłaś mnie niczym nagrodę. Dziś masz satysfakcję kolorowych rozdziałów w książkach napisanych – doceniasz mnie stałaś się kobietą jasną biorąc udział w sferze odbioru i dawania co z należytym szacunkiem jestem ci winien przekazać wszystkie nagie metafory i rankiem i wieczorami – ucząc jakby od spodu ku górnolotnym odblaskom. Żyjemy w otwartej przestrzeni – nie zasłaniam tobie drzew ni ptaków na niebie - jedynie kwiaty kradnę z ogrodów – Bóg widzi i wiem że nie karze przecie to także jest poezja jak śniadanie czy kolacja z tobą. Do północy mam czas coś wymyślić na pewno kilka strof miłosnych zaśpiewam. 13.6.2018 – Ustka Środa 08:13 Wiersz z książki „W ramionach księżyca”

Napisz do autora « poprzedni ( 107 / 182) następny » Serenada1948 dodany: 2025-11-07, 03:34:52 typ: życie wyświetleń (183) głosuj (96)

Serenada1948

2025.11.07; 03:51:15

Zygmunt Jan Prusiński TAŃCZYMY NA PIASKU Z KSIĘŻYCEM Odważ się pójść ze mną do końca przejdziemy kilka szczegółów dotkniemy to co mamy dotknąć. Jesteśmy na wydmach dodatkiem upiększamy osobowością roślinność jakże wierną w modlitwach... Weź moją rękę - jest pracowita tworzę dla ciebie momenty tak żywe jak fale u twych nóg. Pieścisz się w słońcu - błyszczysz potęguje się zaszum listkowy. A we mnie muzyczna radość tańczymy na piasku z księżycem. I niech tak zostanie w Liryce - ukryjmy się w sobie tę nocą... 24.2.2015 - Ustka Wtorek 22:13

Serenada1948

2025.11.07; 03:48:42

Zygmunt Jan Prusiński TANIEC Z WOJOWNIKIEM Nie jest trudno ze mną zatańczyć choć wymagam taktu i dynamiki mogą być pozory ale zaraz wyczuję w muzyce spędziłem wiele lat. Zauważyłaś że od lutego mało piszę miłosnych wierszy ale to chwilowy kryzys czekam na sygnał natury. Jutro twoje imieniny Margot więc piszę ten wiersz w prezencie dzisiaj wieczorem będąc w „Perle” uczcimy tę noc z księżycem... 9.6.2018 – Ustka Sobota 14:26 Wiersz z książki „W ramionach księżyca”

Serenada1948

2025.11.07; 03:46:09

Zygmunt Jan Prusiński JEŚLI ZOBACZYSZ TRZY AKACJE Motto: "Zygmuntowi - snów nieprzyzwoicie grzecznych po których rodzą się wiersze" Ewa Prusińska - Kolasińska Ty wiesz że jestem wulkanem dla ciebie dlatego tyle wierszy wypływa ze mnie jak lawa. Jeśli zobaczysz trzy akacje bardzo blisko siebie to tam poszukaj ukryty skarb akurat pośrodku wydm które wolą więcej cienia. Narzuca mi się konik polny zielony jak twoje oczy ciekawski co ja robię o tej porze. Stara studnia po sąsiedzku zarośnięta pajęczynami - niebo często zagląda. Ale to nic naprawdę nic ja mam swoje ścieżki rozkręcam się punktualnie by nadać ton dźwięku. Słyszę twoje powracanie chcesz mnie zaskoczyć nowym wierszem napisanym. Tak długo czekam na erotyk w jałmużnie zaklęcia... Odpowiedz mi Królowo Wydm dlaczego pilnujesz moje sny? 22.2.2015 - Ustka Niedziela 9:29

Serenada1948

2025.11.07; 03:43:38

Zygmunt Jan Prusiński ODROBINĘ ZACHODU SŁOŃCA Amandzie Massar Piszesz Amando: "Nie kupujmy nieba na kredyt"... Nie o to chodzi, mój kot Czarek akurat łasi się po swojemu jak kot. Na parapecie stoi wazon pusty w nim są tajemnice, wystarczy zajrzeć. Moje męskie poczucie celebruje miejsca dotknięcia opuszkami palców pianisty. Gram balladę liryczną "Świat pod powieką", dawny przebój emigracji wiedeńskiej. Posłuchaj cichutko jak brzmi melodia. Jestem w tobie jak noc. Niech ta noc zostanie dłużej. 30.04.2010 - Ustka Wiersz z książki "Wzgórza Aniołów"

Serenada1948

2025.11.07; 03:39:16

Zygmunt Jan Prusiński W SAMEJ MELODII SAMOTNEGO DŹWIĘKU Motto: "jestem ostatnią myślą jednego, kiedy zasypia, i pierwszą drugiego, kiedy się budzi, jednego mam 'dobranoc', drugiego 'dzień dobry', tylko Ty o mnie myślisz"... Amanda Massar Tak, roznoszę myśli jak listonosz na prowincji. Wydłubuję z orzecha włoskiego miąższ twoich ust. Jesteś lekka jak tancerka na próbie, roznosisz moje artystyczne momenty. Skupiam się na twojej dłoni, palisz papierosa na balkonie, ptaki nie mówią skąd wracają. W brzmieniu nut które pędzą, każdy chce coś dla siebie. Ja widok twój z okna, jeszcze zamazany by oczy i usta widzieć. Nie skraplaj się jak rosa w swej samotności; zadzwoń do mnie nic nie mówiąc, ja cię rozumiem Amando. 30.04.2010 - Ustka Wiersz z książki "Wzgórza Aniołów"